In de Surinaamse hoofdstad Paramaribo heeft de eigenaar van een administratiekantoor, in een interview met GFC Nieuws duidelijk gemaakt dat hij bepaalde uiterlijke kenmerken en modificaties niet acceptabel vindt voor zijn werknemers.
Hij geeft aan geen mannen of vrouwen aan te nemen die rastahaar of vlechten dragen. Daarnaast maakt iemand met tong- of neuspiercings ook geen kans op een baan bij zijn kantoor.
Deze beslissing is gebaseerd op de overtuiging van de eigenaar dat dergelijke uiterlijke kenmerken zijn bedrijven een slecht imago kunnen bezorgen.
Hij stelt: “Ik doe niet mee met het zogenaamde nieuwe normaal. Tegenwoordig lijkt het alsof wij alles maar moeten accepteren. Daar doe ik dus helemaal niet aan mee.”
Ook wijst hij op zijn beleid tegenover sollicitanten met opvallend veel tattoos, vooral in de nekstreek en onderarmen, en benadrukt dat die met gezichtstattoos “het sowieso helemaal kunnen vergeten”.
Dit soort beleid is niet uniek voor dit administratiekantoor in Paramaribo. Talrijke bedrijven wereldwijd hanteren vergelijkbare policies als het gaat om de uiterlijke verschijning van hun werknemers.
Zo staat CNN bekend om zijn beleid om zelfs personen die roken niet in dienst te nemen, wat aantoont dat de discussie over de grenzen van de persoonlijke vrijheid en de bedrijfscultuur wereldwijd gevoerd wordt.
Dergelijke beslissingen roepen vragen op over discriminatie en de balans tussen persoonlijke expressie en professionele uitstraling.
Het beleid van deze bedrijven benadrukt de noodzaak voor een voortdurende dialoog over wat als acceptabel en normaal wordt beschouwd in de professionele wereld.
