In Suriname lijkt men er steeds meer aan gewend te raken. Vuilnis op straat, kapotte trottoirs, scheefgezakte putdeksels, overwoekerd gras langs wegen en verwaarloosde wegen en gebouwen.
Toch gaat het volgens lifestyleanalist Patricia Wong om veel meer dan alleen een onaantrekkelijk straatbeeld. In gesprek met GFC Nieuws legt zij uit dat de fysieke omgeving waarin mensen dagelijks leven diep inwerkt op hun gemoed, gedrag en denkwijze.
Volgens Wong is het wetenschappelijk aangetoond dat mensen zich beter gedragen en positiever voelen in een schone, goed onderhouden omgeving.
“Wanneer straten netjes zijn, trottoirs begaanbaar en de openbare ruimte verzorgd oogt, stimuleert dat orde, trots en verantwoordelijkheidsgevoel,” zegt zij.
“Maar wanneer alles om je heen verval en rommel uitstraalt, neemt onbewust de neiging toe om zelf ook minder zorg te dragen voor je omgeving. Het is alsof de mentale lat daalt.”
Ze vergelijkt het met het gevoel dat men krijgt in een auto die net gewassen en van binnen gestofzuigd is, met blinkende ramen en een frisse geur.
“Je rijdt rustiger, met meer plezier en aandacht. Alles voelt beter georganiseerd. Maar stap in een auto vol lege flessen, stof en andere rommel, en je merkt dat je zelfs anders rijdt, ongeduldiger, slordiger, minder alert.”
Diezelfde psychologische werking geldt volgens haar op nationaal niveau.
“Een rommelig land wekt een gevoel van machteloosheid op, alsof niets meer uitmaakt. Het voedt negativiteit, gelatenheid en uiteindelijk apathie,” aldus de deskundige.
Zij pleit daarom voor een mentaliteitsverandering waarbij onderhoud van de leefomgeving niet langer als bijzaak wordt gezien, maar als een directe investering in het welzijn en de trots van de bevolking.
“Wie in een nette omgeving leeft, voelt zich automatisch waardiger en hoopvoller. De buitenkant beïnvloedt de binnenkant, dat is geen oppervlakkigheid, dat is psychologie.”
