Slachtofferrol regering destructief

INGEZONDEN– Deze regering voelt zich elke dag opnieuw, het slachtoffer, van de vorige regering door hun “corrupt beleid”. Dat horen we elke dag opnieuw en opnieuw.

De regering geeft stelselmatig aan, dat het moeilijk is geworden om politieke problemen op te lossen, door de te hoge staatsschulden. Maar tegelijkertijd geeft de Regering aan om moed te houden omdat het vlug goed gaat komen. Is dat realistisch?

Een slachtofferrol aannemen is altijd destructief. Mensen die (te) graag de slachtofferrol aannemen onttrekken zich van hun verantwoordelijkheden. Dat ontstaat doordat men in hun gedachte, de ander de schuld blijven geven en maken zichzelf hierdoor finaal machteloos. Terwijl er veel dingen zijn waar ze eigenlijk best zelf iets aan zouden kunnen doen. Dat weerhoudt hen om het probleem echt op te lossen.

Politieke keuzes, hoe je problemen wilt oplossen, daar kan en mag men politiek anders over denken! Dat is een waar feit. Daardoor zijn er verschillende politieke partijen en heb je oppositie en coalitie met ieder hun eigen meningen en taken in de democratie.

Enkele keuzes van de vorige regering zijn geweest: om in 2016, de diverse IMF-maatregelen die vastzaten aan een IMF-lening eerst wel en daarna toch niet te accepteren. IMF staat nu eenmaal goed bekend in de westerse wereld en geeft een bepaald vertrouwen voor investeerders, als je daar geld leent.

Maar met 17 miljoen inwoners kun je de lasten van de IMF-maatregelen delen en dat pakt heel anders uit als voor een land met maar plusminus 600.000 inwoners, waar sociale wetgeving in 2014 van start is gegaan, maar nog niet is voltooid. Je kunt de armen dan niet goed opvangen. Daarom investeerde de vorige regering o.a. in het zoeken naar oplossingen voor staat-exportmogelijkheden.

Bv: Overname waterkrachtcentrale. Men moest lenen maar het levert tegelijkertijd ook veel financiën op. Je hoeft namelijk de energie niet meer te importeren. De bate en de kosten zijn naast elkaar gelegd en afgewogen in een politieke keus.

Vanaf 2010 tot 2019 zijn diverse oliecontracten afgesloten om naar olie te boren. En deze grote investeringen werden gelukkig een positief feit, waar we jaren economisch voordeel uit kunnen behalen, met goed beleid.

Maar dan wordt er economisch roet in het eten gegooid door de wereldwijde Covid-19-pandemie, die te vlug op de economische dip van 2015 komt voor landen als Suriname. Het IMF gaf in april 2020 al aan dat er al 103 landen waren die toen al steun kwamen vragen omdat de uitgaven hoger lagen als het inkomen van deze landen. Wat ik hier schrijf was dus al voor de verkiezingen bekent. Elke regering die de macht zou overnemen wist dat er een probleem zou komen op economisch herstel door deze nieuwe wereldcrisis.

Keuzes van de huidige regering

Door de Covid-19-pandemie maatregelen, had de regering de keus om niet meteen de staatsschulden af te gaan betalen. Het IMF en VN waarschuwde wel daarbij dat het niet aflossen van de staatsleningen, hoge economische consequenties kon hebben voor de toekomst.

In overleg met IMF kreeg de huidige regering eind september 2020, 30 dagen de tijd om te onderzoeken hoe zij hun staatsleningen wilde gaan aflossen. De regering had geen directe oplossing hiervoor. Wel werd de koers verhoogd en zijn er diverse financiële maatregelen genomen, die via het volk, de staatskas vergroten en de koopkracht verminderden. Suriname werd daardoor internationaal failliet verklaard op 24 oktober 2020.

Maar de huidige regering vindt tegen beter weten in, dat Suriname niet failliet is. Hierdoor kan de regering geen internationale kredieten meer krijgen of tegen zeer hoge rente bij het IMF.

Politiek hadden zij kunnen kiezen om leningen af te lossen door middel van de olie-gasvondsten. Dit feit geeft de president ook zelf aan in zijn speech op 29 december 2020. Maar er waren andere, vlugge en betere mogelijkheden om aan 2 miljard investeringskapitaal te komen. Daarvoor moet er een particuliere financiering N.V worden opgericht om dat op te vangen, snappen we nu.

Hierdoor gaat het erop lijken dat men geen verantwoordelijkheid wil nemen voor de staatsschulden die zijn ontstaan. Deze schulden zijn niet door deze Regering ontstaan, geven zij systematisch aan. En dat is geen regeringsverantwoordelijkheid nemen zoals het een regering betaamd.

Voordeel van faillissement kan zijn, dat de schulden niet meer in hun geheel hoeven worden afbetaald. Maar het volk zal lijden door deze politieke keus. Je kunt nu al constateren dat deze regering vindt dat wat er met het volk gebeurd, niet hun schuld is maar van de vorige regering. Daar zal dus ook niet vlug regeringsverantwoordelijkheden op worden genomen.

Daardoor zie je nu politieke regeringsoplossingen uit pure machteloosheid ontstaan, die niet mogen in een democratie. De duidelijke huidige oplossingen ondermijnen o.a. wetgeving, de democratie, de trias Politica door corruptie aan te pakken samen met P.G. en de economische corona-maatregelen die voor ander doeleinde worden ingezet. Op internationaal niveau is het niet in te denken dat deze maatregelen worden gepikt!

Via een particuliere financiële onderneming kan en mag je geen regeringsverantwoordelijkheden nemen. De kans op witwaspraktijken en witte boorden criminaliteit wordt hierdoor vergroot omdat niemand meer een controletaak heeft binnen de democratische regels en wetgeving.

Je ziet nu al gebeuren dat de functie van de CBvS ernstig wordt uitgehold en de controletaak van De Nationale Assemblee tot het minimum wordt beperk.

Marie-Louise Vissers

Publicatie van ingezonden stukken houdt niet in dat de redactie het eens is met de inhoud. Wenst ook u een ingezonden stuk te publiceren? Mail dit naar [email protected]

Maandsalaris vanaf SRD 6000,- Vacatures beschikbaar voor administratieve krachten, gezondheidmasseuses en salesrepresentatives. Klik HIER voor meer informatie…..

Overige berichten