Rusland: Werken aan theoretische fundering Verbroederingspolitiek

GFC NIEUWS- Voor wat betreft de theoretische fundering van het begrip verbroederingspolitiek is er nog veel werk aan de winkel, zegt de voorzitter van de NPS, Gregory Rusland.

De NPS-leider sprak zaterdag tijdens de Nationale conferentie Verbroedering en Integratie die georganiseerd werd door de VHP.

De vraag kan volgens Rusland gesteld worden of het woord anno 2019 niet een andere invulling gegeven moet worden, met terzijde stelling van alle invullingen ooit gegeven. Essentiel blijft volgens hem echter evenwel dat wat met woorden wordt beleden ook in daden zichtbaar moet zijn.

Volgens Rusland is de term ‘verbroederingspolitiek’ een creatie van Lachmon geweest, terwijl Pengel liever sprak van ‘integratie’, ‘assimilatie’ of ‘brede basis politiek’.

“Dus reeds vroeg was Pengel bezig met de wijze van ontwikkeling op basis van de multi-etniciteit van onze samenleving. De indruk dat dus Lachmon de grondlegger is van de gedachte voor samengaan van de diverse bevolkingsgroepen in ons land, zoals de afgelopen dagen naar voren kwam, is dus niet correct. Het is een activiteit van beide leiders geweest”, meent Rusland.

“De twee leiders hadden elkaar nodig en ze hadden elkaar iets te bieden. Lachmon had voor het verwerven van regeermacht een creoolse partner nodig die hem moest helpen het onbillijke kiesstelsel uit 1948 gewijzigd te krijgen en om via de regeermacht de maatschappelijke achterstand van zijn bevolkingsgroep, in te lopen.

Pengel had Lachmon nodig voor de versteviging van zijn positie binnen de NPS en de Staat, waardoor hij zijn doelen voor Suriname kon realiseren.”

“In die dagen hadden vooral de blanken en mulatten het voor het zeggen en gedurende o.a. de Ronde Tafel Conferenties (RTC) merkten Pengel en Lachmon hun achtergestelde positie binnen het staatsbestel.

Zij besloten dus om nauw samen te werken om deze situatie het hoofd te kunnen bieden en regeermacht te verwerven. Pengel de ‘prasoso boi’ en Lachmon de polderjongen.”

“Als leiders van de NPS en de VHP betekende dit dus een samenwerking tussen die partijen welke vele jaren heeft geduurd, met perioden van apart gaan er tussen in.

De samenwerking heeft niet alleen voordelen gehad voor deze heren in de Surinaamse politiek, maar ook tijden van beproeving.

In antwoord op een schrijven van een van zijn vrienden die kritiek uitte op de samenwerking tussen Pengel en Lachmon schreef Pengel dat hij zijn bijdrage wenste te leveren tot groei van de Surinaamse natie die gezien haar heterogene samenstelling geen onderscheid naar ras, geloof of kleur mag maken.”

“Intussen wist Pengel de macht binnen de NPS naar zich toe te trekken, vooral bij het uittreden van D. Findlay uit de NPS in 1954. Met het samengaan van de twee grote volkspartijen NPS en VHP brak een lange periode van politieke rust aan en dat wordt door diverse schrijvers aangegeven als de verbroederingspolitiek.”

“De verbroederingspolitiek heeft handen en voeten gekregen door de twee belangrijke Surinaamse politici, Lachmon en Pengel. Dat de leden van hun respectieve politieke partijen hen daarin volgde was mede te danken aan hun charismatisch leiderschap.”

De introductie van de verbroederingspolitiek, die terug gaat naar de nauwe samenwerking tussen Lachmon en Pengel tijdens de RTC 2 in 1954 en de uitvoering daarvan is volgens Rusland niet zonder slag of stoot gegaan. Naast nauwe samenwerking waren er ook tijden van onenigheid en verwijdering, maar de leiders lieten de deur tot dialoog altijd voor elkaar open.

De verbroederingspolitiek werd volgens Rusland over en weer toegepast door Pengel en Lachmon.

“Als wij vandaag de verbroederingspolitiek bekijken, moeten we concluderen dat de situatie drastisch verandert is, maar de behoefte voor begrip en samenwerking tussen verschillende bevolkingsgroepen bestaat nog steeds.

Intussen hebben we vele Surinamers die zich thuis voelen in verschillende groepen maar de processen van eenwording dienen gecontinueerd te worden.

De NPS wijst op het feit dat zij door historisch gegroeide banden met verschillende etnische groepen in Suriname, speciale verantwoordelijkheden heeft die zij steeds invult, rekening houdende met het belang voor het land en volk,” aldus Rusland.

Overige berichten