Op donderdag 2 mei opende in Readytex Art Gallery een fascinerende solo-expositie van René Tosari, een beeldend kunstenaar met een omvangrijk oeuvre en een gevestigde kunstcarrière in zowel Suriname als Nederland.
Voor zijn nieuwe tentoonstelling laat Tosari zich leiden door een intuïtief creatieproces en zijn voortdurende drang om te experimenteren.
Ongehinderd door enig gevoel van verwachting of beperking, geeft hij zijn expositie zeer toepasselijk de titel: RELEASE. Liberated from dogmas.
Waar René Tosari vooral naar streeft, al vele jaren lang, is dat zijn werk voortdurend groeit en zich blijft ontwikkelen.
Hij roept zichzelf vaker op tot alertheid om te voorkomen dat hij vervalt in automatisme of herhaling. En hoewel zijn typische stijl en unieke textuur, verkregen door olie- en acrylverf te combineren, herkenbaar blijven, is de beeldtaal die Tosari hier presenteert, uitermate divers.
Opmerkelijk zijn enkele werken waarin futuristische AI figuren centraal staan, zo nu en dan vergezeld van meer vertrouwde of natuurlijke wereldse elementen.
Zij bevestigen Tosari’s overtuiging dat kunstenaars een unieke kijk op het leven en de wereld hebben, vaak vooruitblikkend en gebruik makend van hetgeen zij dagelijks observeren, om zich bepaalde aspecten van onze toekomst voor te stellen en die ook uit te beelden.
In weer andere schilderijen lijkt hij enigszins terug te grijpen naar zijn vroegere, meer sociaal geëngageerde beeldtaal waarin hij specifieke culturele, politieke en sociale onderwerpen belichtte, zoals bijvoorbeeld uit zijn ‘Waka Tjopu’-tijd.
Daarnaast kaart hij ook onderwerpen aan zoals de natuur, cultuur en het milieu, terwijl vrouwelijke figuren en niet-specifieke hybride gezichten dwars door de collectie heen herhaaldelijk voorkomen.
“Elk werk heeft een verhaal,” zegt René Tosari. En terwijl sommigen, zoals hij dat noemt ‘geprogrammeerd’ zijn, gebaseerd op een gekozen idee of onderwerp, ontstaan andere werken geheel organisch, waarbij de uiteindelijke composities laag op laag, heel geleidelijk aan tot stand komen.
De verhalen zijn dan abstracter en soms ongrijpbaar. Ze lijken dan mysterieus rond te zweven in de composities als fragmenten van herinneringen of gedachten, bewust omlijnd en verbonden met elkaar door weer andere lijnen, de toeschouwer uitdagend om er hun eigen interpretatie aan te geven en er hun eigen verhaal in te ontdekken.
Foto ter illustratie.
