De kandidatuur van minister Albert Ramdin voor het leiderschap van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) stuit op felle kritiek vanuit Suriname.
Zijn toespraak in Washington, waarin hij pleitte voor versterking van democratische waarden, mensenrechten en inclusiviteit binnen de OAS, wordt door tegenstanders bestempeld als misleidend en hypocriet.
Critici verwijten Ramdin een dubbele agenda en stellen dat zijn uitspraken over het beschermen van de rechten van inheemse gemeenschappen en het bevorderen van gelijkheid haaks staan op zijn beleid in Suriname.
Met name zijn eerdere handelen ten aanzien van de inheemse protesten van 2 mei 2023 wordt hem zwaar aangerekend.
Ramdin zou de OAS onjuist hebben geïnformeerd door te beweren dat inheemse demonstranten vier politieagenten hebben doodgeschoten, een bewering die volgens critici volledig uit de lucht gegrepen is en bijdroeg aan de stigmatisering van de inheemse bevolking.
Daarnaast wordt hij verweten een faciliterende rol te spelen bij buitenlandse bedrijven en individuen die op dubieuze wijze zaken doen in Suriname.
Zijn betrokkenheid bij onder meer HPSG en een Indiase filmploeg roept vragen op over zijn ware intenties en prioriteiten.
Tegenstanders stellen dat hij zich in eigen land schuldig maakt aan beleid dat inheemse rechten schendt, terwijl hij zich internationaal profileert als pleitbezorger van rechtvaardigheid en inclusie.
Ook zijn verwijzing naar gendergelijkheid tijdens zijn presentatie bij de OAS wordt bekritiseerd.
Ramdin zette prominent een zwarte vrouw achter zich en gebruikte haar aanwezigheid als bewijs van zijn inzet voor diversiteit en inclusie.
Dit wordt gezien als een symbolische en opportunistische zet, zonder daadwerkelijke inhoudelijke betrokkenheid bij de strijd voor gendergelijkheid en de positie van zwarte vrouwen in de regio.
Zijn uitspraken over het verbeteren van de positie van inheemsen binnen de OAS worden door critici als schaamteloos bestempeld.
Volgens hen is hij zelf verantwoordelijk voor het onderdrukken van inheemse belangen en het schenden van mensenrechten in Suriname.
Zij vinden tenslotte dat zijn kandidatuur binnen de OAS onder een kritisch vergrootglas moet worden gelegd.
