Mentale gezondheid wordt een steeds belangrijker thema in Suriname. Psychische problematiek heeft niet alleen gevolgen voor de persoon zelf, maar raakt ook gezinnen, werksituaties en de samenleving als geheel.
In een interview met de Communicatie Dienst Suriname (CDS) op woensdag zegt Viresh Dwarkasing, psychiater bij het Psychiatrisch Centrum Suriname (PCS) en het Regionaal Ziekenhuis Wanica, dat meer bewustwording noodzakelijk is om de drempel tot hulpverlening te verlagen.
Volgens Dwarkasing ontstaat psychische problematiek zelden door één enkele oorzaak. Meestal is er sprake van een samenspel van factoren, zoals langdurige stress, omgevingsinvloeden, genetische aanleg en sociale problemen.
Wanneer deze factoren zich opstapelen en de veerkracht van een persoon afneemt, kunnen mentale klachten ontstaan.
Taboe en stigma blijven grote obstakels
Ondanks het feit dat mentale problemen veel voorkomen, rust er volgens de psychiater nog steeds een groot taboe op het zoeken van hulp.
Dat geldt niet alleen voor Suriname, maar wereldwijd. “Als iemand een hoge bloeddruk heeft, gaat men zonder moeite naar de dokter. Bij mentale klachten ligt dat anders. Schaamte, stigma en angst voor oordeel spelen een grote rol”, stelt Dwarkasing.
Hij pleit daarom voor structurele bewustwordingscampagnes, met bijzondere aandacht voor jongeren. Jongeren moeten leren herkennen welke klachten kunnen ontstaan door langdurige stress en ingrijpende levensveranderingen. Die kennis maakt het makkelijker om tijdig hulp te zoeken.
Rol van huisartsen en zorginstellingen
Binnen het Surinaamse zorgsysteem spelen huisartsen een belangrijke rol bij het signaleren van mentale problemen.
Wanneer zij bijvoorbeeld tekenen van depressie vaststellen, volgt doorgaans een verwijzing naar de tweedelijnszorg. In andere gevallen melden mensen zich zelf rechtstreeks bij zorginstellingen.
Dwarkasing merkt op dat vooral mannen en jongeren minder snel hulp zoeken. Sommigen zien hulp vragen als een teken van zwakte, terwijl jongeren vaak moeite hebben om gevoelens onder woorden te brengen.
Ook leeft bij een deel van de bevolking het idee dat behandeling toch geen effect zal hebben, wat volgens de psychiater een misvatting is.
Opname alleen bij ernstig gevaar
Opname in het PCS vindt vooral plaats wanneer er sprake is van gevaar voor de persoon zelf of voor de omgeving, en wanneer behandeling thuis niet meer mogelijk is.
Na opname wordt een behandelplan opgesteld en gewerkt aan stabilisatie, met als doel een veilige terugkeer naar de thuissituatie.
Volgens Dwarkasing is het bevorderen van mentale gezondheid essentieel. Wie te lang wacht met het zoeken van hulp, maakt het behandeltraject vaak zwaarder.
“Mentale klachten maken je niet zwak of gek. Hulp zoeken is juist een teken van kracht en moed”, besluit hij.
Bron: gov.sr
