OPINIE- Het is werkelijk onvoorstelbaar en ronduit schokkend hoe de Surinaamse regering haar prioriteiten stelt.
Terwijl Paramaribo, het kloppende hart van het land, ernstig verpaupert, kiest men ervoor om een brug te bouwen in een uithoek van het land voor een astronomisch bedrag van een half miljard Amerikaanse dollars. Hoe is dit in vredesnaam te rechtvaardigen?
Elke dag zien we in Paramaribo de gevolgen van verwaarlozing en wanbeleid. De wegen zijn in zo’n erbarmelijke staat dat ze haast onbegaanbaar zijn.
Ziekenhuizen schreeuwen om hulp, kampend met ernstige tekorten aan medicijnen en cruciale apparatuur.
Ons onderwijs, dat de toekomst van onze jeugd zou moeten garanderen, ligt op apegapen.
En dan heb ik het nog niet eens over de straten die transformeren tot rivieren bij de kleinste regenbui, de stroom die zonder waarschuwing uitvalt of het schrijnende gebrek aan stromend water.
In plaats van deze urgente problemen aan te pakken, problemen die het dagelijks leven van de meerderheid van de Surinaamse bevolking beïnvloeden, wordt er besloten om een brug te bouwen op een plek waar beduidend minder mensen wonen dan in onze hoofdstad.
Welk signaal geeft de regering hiermee aan haar burgers? Dat de esthetiek van een brug in de verte belangrijker is dan basale levensbehoeften van de meerderheid?
Deze belachelijke prioriteitsstelling laat zien dat de regering totaal vervreemd is van de daadwerkelijke noden van haar volk.
Het bouwen van een brug terwijl de hoofdstad en haar inwoners verdrinken in problemen is niet alleen een klap in het gezicht van elke hardwerkende Surinamer, maar ook een triest bewijs van kortzichtigheid en wanbeheer.
Deze beslissing tart alle logica en getuigt van een verontrustend gebrek aan inzicht in wat het land nu echt nodig heeft.
Het Surinaamse volk verdient beter. Het verdient een regering die luistert, ziet en handelt naar echte prioriteiten.
C. Wallerlei
DISCLAIMER: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC het eens is met de inhoud
