INGEZONDEN– Normen en waarden staan al enige tijd zwaar onder druk in ons land.
Het gaat om de verloedering binnen de totale samenleving en zeg je er wat van, dan word je uitgescholden.
Ik rijd veel met de bus. Je ziet gewoon geen jongere meer die nog opstaat voor een zwangere vrouw of oudere persoon. Dat durfden wij vroeger niet in onze hoofd te halen!
Ook de bejegening in het openbaar is slecht en wordt de politie gewoon brutaal toegesproken. Als ik dat in mijn jonge jaren had geprobeerd, dan zwaaide er thuis wat.
Zelf denk ik dat ouders te slap zijn in hun opvoeding. De discipline is gewoon weg. Iedereen is erg gejaagd en vooral met zichzelf bezig. Je hoeft maar even voor een groen verkeerslicht te staan en achter je beginnen ze al te toeteren. Als je er wat van zegt, word je uitgescholden en heb je binnen de kortste keren ruzie. Gekmakend.
Tegenwoordig draait alles om moderne opvoeding. Een kind een tikje geven, wordt al gezien als kindermishandeling, terwijl wij ouderen zo zijn grootgebracht en heeft het ons goed gedaan.
Ik heb drie kinderen en ben een fervente aanhanger van wat ik zelf ‘ouderwets opvoeden’ noem. Lekker retro met straffen en belonen. Met: “Omdat ik het zeg!” En: “Wat zeg je dan?” Met regels die gewoon regels zijn. Mijn regels. En met ouders die af en toe flink uit hun slof schieten als die regels niet worden nageleefd.
Mijn kinderen varen er wel bij en ik heb niet het idee dat ze getraumatiseerd aan het raken zijn. En al raken ze dat wel, dan vind ik dat nog niet zo heel erg, want is tenslotte niet iedereen een product van zijn gemankeerde opvoeding? Waar is therapie anders voor uitgevonden? Wie niet op enig moment een beetje jeugdtrauma te verwerken heeft, heeft mijns inziens ook niet echt geleefd.
Ik zie en hoor mijn kinderen echt wel, hoor. Ik kijk soms alleen de andere kant op. Of ik luister gewoon niet. Om drie uur ’s nachts bijvoorbeeld, als ik wil slapen. Omdat ík dat wil. En de laatste keer dat ik het checkte, was ik nog steeds de baas in huis. Waarom? Nou gewoon, omdat ik het zeg. Zo is het leven.
K. Rayman
Publicatie van ingezonden stukken houdt niet in dat de redactie het eens is met de inhoud. Wenst ook u een ingezonden stuk te publiceren? Mail dit naar [email protected]
