Surinaamse Nederlanders die op latere leeftijd besluiten om te remigreren naar hun geboorteland, maar moeite hebben om zich aan te passen, kunnen beter terugkeren naar Nederland.
Dit concluderen sommige lezers van GFC Nieuws Lifestyle naar aanleiding van het verhaal van een 54-jarige man die ervoor koos om zijn leven in Nederland achter zich te laten en terug te keren naar Suriname.
De heer gaf aan dat hij in Nederland een druk en actief leven had. Hij hoopte in Suriname een hechtere band met familie op te bouwen en een rustiger bestaan te leiden.
Tot zijn teleurstelling viel de realiteit echter tegen. “In Nederland had ik altijd mensen om me heen. Hier merk ik dat familie elkaar nauwelijks opzoekt en ik voel me vaak eenzaam. Ik had er meer van verwacht.”
Hoewel hij aangeeft dat het hem ruim een jaar kostte om enigszins te wennen aan zijn nieuwe omgeving, is het verlangen naar terugkeer naar Nederland groot.
Zijn verhaal leidde tot een stortvloed aan reacties. De algemene strekking van de reacties is helder: wie in Suriname niet gelukkig is, moet niet blijven klagen, maar gewoon terugkeren naar Nederland.
Recente onderzoeken wijzen uit dat remigrerende expats vaak kampen met serieuze aanpassingsproblemen.
Zo blijkt dat veel terugkeerders het lastig vinden om opnieuw aansluiting te vinden bij familie en vrienden.
Dit leidt tot een gevoel van vervreemding en isolatie.
De zogeheten “reverse culture shock”, waarbij de thuissituatie plotseling onbekend aanvoelt, speelt hierbij een grote rol. Desondanks blijft de keuze om al dan niet terug te keren een persoonlijke kwestie.
