Een moeder met Surinaamse roots, woonachtig in Amsterdam, heeft pas na tientallen jaren schuldgevoelens geuit over de wijze waarop ze destijds uit Suriname vertrok om in Nederland een nieuw leven op te bouwen.
De vrouw, nu in de herfst van haar leven, stuurt sinds kort elke maand de helft van haar pensioengelden naar Suriname als een symbolisch geschenk voor haar inmiddels 52-jarige dochter. Ze heeft plechtig beloofd dit te blijven doen zolang ze leeft.
De moeder verliet Suriname toen haar dochter nog een tiener was, haar kind in groot verdriet achterlatend bij familie. Gedurende tientallen jaren onderhield ze slechts sporadisch contact, meestal beperkt tot verjaardagswensen.
Recentelijk is er echter een emotioneel telefonisch gesprek geweest waarin de moeder, overmand door schuldgevoelens, huilend uitlegde dat haar toenmalige echtgenoot destijds niet wilde dat ze contact onderhield met haar dochter in Suriname.
Bovendien werd ze door haar partner aangeraden om haar kind niet naar Nederland te laten komen, iets waaraan ze destijds gehoor gaf en waar ze nu diepe spijt van heeft.
Nu haar levenspartner is overleden, is de vrouw tot andere inzichten gekomen. Ze heeft zich gerealiseerd hoezeer ze haar dochter heeft verwaarloosd en heeft vastbesloten om dit recht te zetten door forse financiële steun te bieden.
Haar dochter, die nu zelf moeder is, heeft het gebaar van haar moeder met gemengde gevoelens ontvangen maar lijkt open te staan voor verzoening.
GFC Nieuws heeft verder uit familiekringen vernomen dat dit gebaar als een positieve stap wordt gezien in het herstel van het contact tussen moeder en dochter.
De Nederlandse Surinaamse hoopt dat haar financiële bijdrage de eerste stap zal zijn naar het herstellen van een lang verloren band en dat deze daad van liefde en berouw een brug zal slaan tussen de twee generaties die door tijd en afstand van elkaar zijn gescheiden.
