Het is beschamend om te zien wat er momenteel gebeurt met het onderwijs in het Surinaamse binnenland.
Na drie weken van stilstand zijn meer dan 60 scholen nog steeds niet opgestart. Deze situatie is niet alleen onacceptabel, maar heeft ook verwoestende gevolgen voor de leerlingen en hun gezinnen.
Terwijl leerkrachten in het binnenland blij zijn met de uitbetaling aan vakantievervoerders, wordt hun frustratie steeds groter door het gebrek aan middelen om hun werk te hervatten.
Scholen zijn niet slechts gebouwen; ze zijn de fundamenten van onze samenleving. Wanneer onderwijs wordt stilgelegd, heeft dat niet alleen gevolgen voor de huidige generatie, maar ook voor de toekomst van ons land.
Leerkrachten die zich inzetten voor de opleiding van onze kinderen worden nu gedwongen om in Paramaribo te blijven, terwijl ze hun verantwoordelijkheden in het binnenland negeren. Dit is een ernstige schending van hun verplichtingen en een klap in het gezicht van alle leerlingen die wachten op onderwijs.
Een schoolleider die spreekt met de Suriname Herald benadrukt de wanhoop onder de leerkrachten: “Ze wachten tot hun betaling gestort is.” Hoe kan het dat de overheid haar personeel zo in de steek laat?
De leerkrachten hebben geen voorraad meer, en zonder de juiste leermiddelen kunnen ze niet effectief lesgeven. Dit zorgt ervoor dat de leerlingen in het binnenland hun onderwijs missen, terwijl de noodzaak voor hun ontwikkeling groter is dan ooit.
De frustratie van de leerkrachten is begrijpelijk. Zoals een schoolleider zegt: “De huidige gang van zaken veroorzaakt veel ontevredenheid.” En dat is terecht!
Leerkrachten zijn bereid om hun werk te hervatten, maar worden tegengehouden door bureaucratische obstakels. Wat de overheid doet is onverantwoordelijk. Het onderwijsproces wordt stagnatie opgelegd door falende betalingen en een gebrek aan middelen.
En het probleem gaat verder dan alleen de salarissen. De aanhoudende droogte heeft geleid tot een lage waterstand in de rivieren en een tekort aan schoon drinkwater in de dorpen. Deze situaties creëren extra obstakels voor de leerkrachten die al genoeg te verduren hebben. Hoe kunnen we verwachten dat zij hun rol vervullen als ze zelf niet eens in hun basisbehoeften kunnen voorzien?
Het is tijd dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt en ervoor zorgt dat deze scholen zo snel mogelijk weer open gaan.
Het is niet genoeg om leerkrachten en vakantievervoerders te betalen; er moeten ook stappen worden ondernomen om ervoor te zorgen dat de benodigde leermiddelen en ondersteuning beschikbaar zijn.
De toekomst van onze kinderen staat op het spel, en het is tijd om te handelen voordat het onderwijs in het binnenland volledig ten onder gaat.
Foto: Dit is de toestand van een leslokaal in het binnenland van Suriname.
J. Aboikoni
