In Suriname hebben duizenden volwassenen moeite met lezen en schrijven, een probleem dat vaak onzichtbaar blijft maar diepe sporen nalaat in het dagelijks leven.
Of het nu gaat om het begrijpen van medicijnbijsluiters, het invullen van formulieren of het ondersteunen van kinderen bij schoolwerk, laaggeletterdheid maakt veel simpele taken tot een grote uitdaging.
Een lerares in Paramaribo vertelt dat ze regelmatig ouders tegenkomt die wel willen helpen met huiswerk, maar het zelf nauwelijks begrijpen.
“Ze schamen zich, maar het is geen onwil. Ze hebben gewoon nooit de juiste basis meegekregen,” legt ze uit.
In zowel de stad als de districten komt het probleem veel voor. Het is vaak het gevolg van gebrekkig onderwijs, schooluitval of een leerachterstand die nooit is ingehaald.
Toch groeit langzaam het besef dat laaggeletterdheid een gerichte aanpak vereist.
Het zou volgens commentatoren in gesprek met GFC Nieuws verstandig zijn als instanties voorleesmiddagen en taalcursussen organiseren zodat lezen weer toegankelijk en aantrekkelijk wordt.
Ook mobiele leesgroepen in afgelegen gebieden kunnen een waardevolle bijdrage leveren door mensen in hun eigen omgeving te bereiken.
Daarnaast wordt aangeraden dat stichtingen zeer laagdrempelige taallessen aanbieden waarin ouders op hun eigen tempo kunnen leren lezen.
Zulke cursussen versterken niet alleen de taalvaardigheid maar ook het zelfvertrouwen en de betrokkenheid bij de samenleving.
Onderwijsexperts benadrukken dat ook de overheid meer moet doen om laaggeletterdheid structureel aan te pakken. Het probleem raakt namelijk niet alleen het individu, maar ook de economie en het welzijn van gezinnen.
