Eerder deze week vond er een stakeholdersmeeting plaats met goudopkoopbedrijven en overheidsinstanties, waaronder het ministerie van Ruimtelijke Ordening en Milieu en het Commissariaat van Paramaribo Noord-Oost.
Deze bijeenkomst was onderdeel van een reeks consultaties die erop gericht zijn om de bestaande Milieuraamwet aan te scherpen.
Er werd vooral gekeken naar de rol van verschillende stakeholders in de handhaving van milieuregels, waarbij de districtscommissaris (dc) samen met de arbeidsinspectie toezicht zou moeten houden op de naleving door goudopkoopbedrijven.
Hoewel deze stappen welkom lijken, is het frustrerend dat het probleem van kwikdamp in Paramaribo Noord al jarenlang een ernstige bedreiging vormt voor de volksgezondheid en toch nog steeds niet is opgelost.
De goudopkoopbedrijven in dit gebied dragen al geruime tijd bij aan hoge concentraties kwikdamp, wat schadelijke gevolgen heeft voor zowel het milieu als de gezondheid van omwonenden.
De focus van de huidige meeting lijkt vooral gericht op het inperken van kwikdampen, maar de vraag blijft waarom de overheid er na al die jaren niet in is geslaagd om concrete resultaten te boeken.
Ondanks het beloftevolle doel om alternatieve methoden voor kwikgebruik te stimuleren, blijft de vraag hoeveel impact deze maatregelen daadwerkelijk zullen hebben.
Bovendien hebben eerdere vergaderingen en consultaties nauwelijks merkbare verbeteringen gebracht.
Volgens de Deense professor Philippe Grandjean van de Harvard T.H. Chan School of Public Health kan langdurige blootstelling aan kwikdamp ernstige schade veroorzaken aan het zenuwstelsel en cognitieve functies, met name bij kinderen en ongeboren baby’s.
Deze neurotoxische effecten zijn permanent en kunnen leiden tot ontwikkelingsstoornissen, geheugenverlies en concentratieproblemen .
Grandjean’s onderzoek benadrukt het belang van het minimaliseren van blootstelling aan kwik in zowel industriële als huishoudelijke omgevingen.
