Kritiek op Marinus Bee: ABOP-grondbeleid is een ramp voor Suriname

De recente uitspraken van ABOP-secretaris Marinus Bee over het beheer van het ministerie van Grondbeleid en Bosbeheer (GBB) hebben een storm van kritiek uitgelokt in de samenleving.

Bee stelde tijdens een drukbezochte massameeting aan de Nieuw Weergevondenweg dat het ministerie na de verkiezingen niet in handen van de VHP mag vallen, maar binnen ABOP-beheer moet blijven. Dit heeft bij veel burgers kwaad bloed gezet.

“Wat een regelrechte ramp,” reageert een bezorgde burger. “Dus gronden en beschikkingen worden alleen uitgegeven aan ABOP’ers en VHP’ers? Zijn andere Surinamers dan geen burgers van dit land?”

De uitspraken van Bee voeden het groeiende wantrouwen dat het grondbeleid onder de huidige regering enkel een politiek instrument is, waarbij partijbelangen vooropstaan en duizenden burgers nog steeds in onzekerheid verkeren over hun percelen.

Critici verwijten Bee en zijn partij dat zij grondbezit politiseren, terwijl veel burgers al jaren wachten op hun rechtmatige beschikkingen.

“Dus wij moeten stemmen zodat anderen hun percelen kunnen blijven afpakken door te knoeien?” vragen velen zich af.

Volgens hen schildert Bee het functioneren van het ministerie af als een groot succes, terwijl de realiteit heel anders is.

“Het volk leeft in angst en onzekerheid. Mensen gaan slapen met de vrees dat ze de volgende ochtend wakker worden en ontdekken dat hun perceel op een andere naam staat.”

De uitspraken van Bee versterken de indruk dat het grondbeleid van ABOP vooral gericht is op zelfverrijking. “Deze gasten denken alleen aan zichzelf in plaats van te werken voor het volk,” klinkt het boos.

De beschuldigingen dat ABOP en de VHP dezelfde koers varen en enkel partijgenoten bevoordelen, nemen steeds meer toe. “Jullie en de Valse Hoop Partij (red.: verwijzend naar de VHP) zijn één pot nat,” is een veelgehoorde kritiek.

Voor veel burgers is het vooruitzicht dat ABOP opnieuw GBB zou beheren een nachtmerrie. “Als ABOP wint, is dat de grootste ramp voor Suriname,” luidt de harde conclusie van critici.

Zij roepen op tot een grondbeleid waarin eerlijkheid en transparantie vooropstaan, in plaats van partijpolitieke spelletjes.