De redactie van GFC Nieuws ontvangt de afgelopen dagen meerdere verontrustende berichten van Surinamers in Nederland over de moeizame aanvraag en verlenging van het PSA-document.
Lezers reageren op een eerder artikel waarin een Nederlander zijn frustratie deelt over de trage en onduidelijke afhandeling van zijn aanvraag.
Zo schrijven de heer Radjinder Hira en mevrouw P. Gayadien dat zij sinds 1 september 2024 wachten op hun PSA.
Familieleden gingen zelfs tweemaal langs bij het ministerie in Paramaribo, waar werd bevestigd dat de aanvraag in behandeling was, maar dat “het even kon duren”.
Na zes maanden kregen ze bericht dat de pasfoto niet voldeed, ondanks dat diezelfde foto op hun paspoort staat. Ze lieten voor 17 euro een nieuwe maken en verzonden die digitaal. Daarna bleef het stil.
“Zo wordt er in Suriname gewerkt,” schrijft Hira. “Vandaar dat het land na 50 jaar onafhankelijkheid diep in het moeras is gezakt.”
Via WhatsApp laat een andere Nederlander, de heer Neus, weten dat hij al weken geen contact krijgt met de ambassade over het verlengen van zijn PSA.
Hij belandt telkens in de wachtrij, hoort na lang wachten dat de ambassade gesloten is, en weet inmiddels niet meer wat te doen. “Ik ben ten einde raad,” schrijft hij.
Meerdere klagers geven ook aan dat de toon van medewerkers onvriendelijk is. Vragen worden afgewimpeld, mensen worden kortaf te woord gestaan of zelfs afgesnauwd.
“Je belt met een serieuze vraag, en krijgt een bits antwoord alsof je lastig bent,” zegt een van onze lezers.
Uit de reacties blijkt een patroon van gebrekkige communicatie, lange wachttijden, frustraties en weinig zicht op een oplossing.
Burgers voelen zich van het kastje naar de muur gestuurd en verliezen het vertrouwen in de instanties die hun belangen zouden moeten behartigen.
