Vandaag, 25 februari 2025, herdenkt de Nationale Democratische Partij (NDP) de 45e verjaardag van de revolutie van 1980.
Het is niet alleen een dag van nationale reflectie, maar ook een persoonlijke herinnering voor Ingrid Bouterse-Waldring.
“Vandaag memoreren we niet alleen 45 jaar Revo, maar Desiré Delano Bouterse en ik zouden vandaag 35 jaar getrouwd zijn. De eerste anniversary zonder jouw mi gudu. Ik mis je nog elke dag. We zullen ervoor zorgen dat we je idealen hooghouden en zij aan zij door zullen gaan,” sprak ze in de ochtend.
De herdenking vond plaats bij het Plein van de Revolutie aan de Waterkant, waar de NDP om 22.00 uur samenkwam. Diverse sprekers reflecteerden op de impact van de staatsgreep van 25 februari 1980 en de gevolgen die dit had voor het land en de samenleving.
Laurens Neede en Ramon Abrahams gaven aan dat er destijds geen andere keuze was voor de militairen en dat de machtsovername wellicht voorkomen had kunnen worden als de toenmalige leiding anders had gehandeld.
NDP-voorzitter Jennifer Geerlings-Simons benadrukte in haar toespraak de onvoltooide doelen van de revolutionaire beweging en de noodzaak om de ideologieën van de partij te vervullen. Ze riep op tot vergeving, maar wees er tegelijkertijd op dat het verleden niet vergeten mag worden.
“Er is nog veel werk te doen om de welvaart, welzijn en naastenliefde te realiseren. Wij moeten de kinderen leren een pad van eenheid, vrede en liefde te volgen,” zei Simons.
Ramon Abrahams droeg zijn toespraak op aan Desi Bouterse, de leider van de revolutie. Hij beschreef Bouterse als een grote revolutionair die zijn leven had gewijd aan de vooruitgang van Suriname.
Abrahams onderstreepte dat hoewel er successen zijn geboekt, er nog veel werk te verzetten is om het land te verheffen.
Hij herinnerde de aanwezigen aan Bouterse’s oproep om altijd voor Suriname te kiezen en nooit de verdeling van het volk te accepteren.
Voorafgaand aan de speeches gebeden voor het land en volk, gevolgd door het ontsteken van de ‘Revo-vlam’ door Ingrid Bouterse-Waldring en Oswald Doesburg.
Kransen werden gelegd bij het ‘Monument van de Revolutie’, als eerbetoon aan de gebeurtenissen die het land blijvend hebben beïnvloed.
