Ingezonden|Gebrek aan compassie leidt tot…

GFC NIEUWS- “Hoe moeten we met anderen omgaan?” vroeg iemand aan Ramana Maharshi.

“Er zijn geen anderen,” was zijn antwoord.

We leven in een samenleving die gekenmerkt wordt door verdeeldheid.
Religieuze verdeeldheid; politieke verdeeldheid; verdeeldheid tussen landen, vaak aangewakkerd door overmatige trots; verdeeldheid binnen families en gezinnen; etc.

Zulke verdeeldheid leidt er maar al te vaak toe dat we langs elkaar leven, dat we neerkijken op hen die niet tot onze groep behoren en hun kleineren (bijv. als een nationale sporter een ander in een match kort en klein slaat), etc.

Zelfs Surinaamse aanhangers van buitenlandse sportclubs kunnen soms niet met elkaar overweg als de ene club wint en de andere verliest, al hebben we totaal geen binding met die clubs. Omdat we de anderen als ‘anderen’ zien. Pestgedrag op scholen etc. komt ook voort uit deze mentaliteit van verdeeldheid en ‘zich beter dan anderen voelen’.

Dit gedrag van verdeeldheid dat we overal om ons heen bemerken, leidt er op micro niveau veelal naartoe dat zij die hulp of aandacht nodig hebben, dat niet krijgen. Want het is allemaal ‘ver van ons bed’. Hetgeen kan leiden tot depressies bij zulke hulpzoekende gevallen, zelfmoord en dergelijke.

Op macro niveau kan zulk gedrag leiden tot rassenhaat, rassenmoord (denk maar aan de Holocaust), religieuze discriminatie en uitsluiting van groepen, terrorisme, etc. Met als gevolg vele nodeloze oorlogen. Allemaal het gevolg van ons levensmotto van verdeeldheid…

Wat is de remedie hiertegen?

“De lucht die je inademt, de aarde waarop je loopt, het voedsel dat je eet en de mensen die je ziet en niet ziet; waar je je ook van bewust bent, daar voel je je verbonden mee, daar voel je liefde voor. Dat is compassie, het omvat alles in zijn passie,” aldus Sadhguru.

We zijn allemaal verbonden met elkaar, en zo dienen we ons ook te voelen en gedragen naar elkaar toe. Medeleven, compassie en begrip, ook met hen die niet direct tot onze groep behoren. Vele nodeloze verschillen komen zodoende weg te vallen.

Veel onnodige haat en nijd valt weg. Discriminatie valt weg. Overmatige (nationale e.a.) trots en neerkijken op anderen valt weg. Hulp aan hen die depressief zijn en wellicht zelfmoordneigingen hebben, daar voelen we ons allemaal verantwoordelijk voor.

Hulp bieden aan ouderen, zieken, gehandicapten en behoeftigen, idem. Door ons op zo’n manier met elkaar te verbinden, kunnen we allen meehelpen om een meer vredige en bloeiende wereld op te bouwen met meer zorg naar elkaar toe.

Laten we de wereld daarom helpen verbeteren door bij onszelf te beginnen, niet vandaag, maar liever gisteren.

Het is geen makkelijke taak, want gaat om een grote ombuiging van mentaliteit. Maar niet alleen wij, maar ook de generaties na ons zullen daar profijt van hebben, dus het is zeker de moeite waard.
R. Ahmadali

Overige berichten