Ingezonden| Water

GFC NIEUWS- Wij zijn omringd door water en bestaan zelf voor een groot deel uit water.
Geen mens zal dus het belang van water ontkennen. Toch gaan velen er onverantwoordelijk mee om.
De zeeën en oceanen worden er niet bepaald gezonder op en ook op het land ( ons land ) zijn er tal van problemen met water.
Rivieren, kanalen en afvoerleidingen worden helaas door velen als een afval container gezien, zonder er maar bij stil te staan wat de consequenties hiervan zijn.
De vervuilers zijn echter niet alleen mensen die langs het water wonen, ook de goud sector, zowel de individuele pocknockers als de industriële scalians, landbouw bestrijdingsmiddelen en chemisch afval vervuilen onze prachtige brede stromen met o.a. kwik.
Ondanks dat er herhaaldelijk aandacht wordt gevraagd voor de consequenties van het vervuilen van water, lijkt dit een roep aan dovemansoren te zijn. Om deze houding ten opzichte van water te begrijpen zal nagegaan moeten worden welk effect deze vervuiling op ons uitoefent en wat wij met ons water nu en voor de toekomst willen doen.
Kennis over water en wat dit voor de gezondheid van ieder mens en dier betekent is van essentieel belang. Persoonlijk zou ik ervoor willen pleiten om reeds op de MULO-scholen het vak “ water ” te introduceren.
Suriname is een waterrijk land, dat is sowieso al een interessant thema, maar het zou ook een van onze voornaamste export producten kunnen zijn.
Enige tijd geleden sprak ik een Duitse Hoogleraar, die in Suriname wateronderzoek deed. Zijn mening was toen: “ dat politici onverantwoordelijk omgingen met het water vraagstuk, terwijl de kwaliteit en de aanwezige hoeveelheid zoetwater weleens een groter en lucratiever export product dan goud “ zouden kunnen zijn.
Het waarborgen van zuiver drinkwater zal dus goed geregeld moeten zijn, zeker als Suriname dit product zou willen exporteren.
Maar we leven nu eenmaal in een wereld waarin schadelijke stoffen vrijwel ongehinderd in het milieu terechtkomen en dus uiteindelijk ook in het drinkwater. We kunnen zorgen dat de concentraties van deze afvalstoffen zo laag mogelijk blijven. En uiteindelijk zou het zelfs mogelijk zijn om echt alles te zuiveren. Maar ten eerste kost dat ontzettend veel moeite en energie.
Het mooie aan dit systeem is juist dat ons drinkwater een natuurproduct is, en dat moeten we graag zo willen houden. Daarom moeten we pleiten voor meer educatie en voorzorgsmaatregelen, “de vervuiling aanpakken bij de bron.”
Een moeilijk te beantwoorden vraag is, “ aar smaakt water nu naar “. We merken weleens op dat “ deze soep waterig is “ maar het is moeilijk om daar een eenduidig antwoord op te geven.
Eenieder heeft zo zijn persoonlijke voorkeur voor water, of dit nu kraanwater – dan wel flessen water is. Als men naar de reden hiervan vraagt, zal het antwoord wat vaag blijven en meer iets zeggen over de smaak van de gebruiker dan over de smaak of kwaliteit van het water.
Het groot aantal verschillende merken gebotteld water wijst op deze individuele voorkeur voor een bepaalde smaak. In een restaurant , zal men u geen kraanwater meer serveren maar gebotteld of ingeblikt water. Het drinken van gebotteld water is omstreeks de jaren zestig van de vorige eeuw goed op gang gekomen, vooral na de introductie van het Belgische merk Spa.
Gebotteld water werd een symbool voor fitheid en gezondheid. Internationaal is dit inmiddels een miljarden industrie geworden. Gelet op de zeer goede kwaliteit van ons water, en indachtig de uitspraak van de Duitse Hoogleraar, zou mijn inziens, de botteling industrie in Suriname, meer aandacht aan de export van ons water kunnen schenken.
Inmiddels zijn er meerdere merken bronwater verkrijgbaar. De consument zal afhankelijk van zijn of haar voorkeur voor de smaak, voor een van deze merken een keuze gemaakt hebben. Aangenomen mag worden, dat er verschil zal zijn tussen een Europese consument voor bronwater en de consument in de landen waar het economisch minder goed gaat.
In de landen met een zwakke economie wordt het drinken van gebotteld water mede bepaald door de kwaliteit van het kraanwater. Het ontbreken van kraanwater, vervuilde leidingen en vervuilde Duro tanks zijn enkele voorbeelden om voor gebotteld water te kiezen.
Uit het Kantar onderzoek d.d. september 2019 “ Who cares Who does “ blijkt dat de consument van gebotteld water zich veel meer bewust is over het milieu en klimaat verandering en de impact van plastic afval, dan de consument in de economisch zwakkere landen, die eigenlijk verwacht dat de fabrikant van deze producten voor een oplossing zorg draagt.
Het achteloos wegwerpen van plastic – en polystyreen afval op straat, of in de afvoer kanalen is hier een kenmerkend voorbeeld van. Educatie is ook hier een must. Evenals goede wijn, behoeft goed water ook een krans.
Kijk maar op de etiketten van de Europese merken. Naar mijn mening verdient het Surinaams bronwater dit ook. In mijn arbeidzame periode heb ik veel moeten reizen en heb ik zowel gebotteld – als kraanwater op verschillende plaatsen gedronken.
Het bronwater dat ik het smaakvolst vond, was het bronwater uit Finland. Dit water komt uit Lapland en is door de daar aanwezige ijslagen gefilterd. Het kost overigens 23 Euro per liter. Veel verschil met het Finse kraanwater is er echter niet, althans naar mijn smaakpapillen te oordelen.
Het Finse bronwater is echter niet het duurste gebottelde bronwater. Hiervoor moet u naar Frankrijk of Fiji waar een fles Acqua di Cristallo Tributo a Modigliani € 55.000 kost.
Omdat ik, om verschillende redenen, graag bronwater drink, heb ik een keuze moeten maken tussen de verschillende merken bronwater die er hier op de markt zijn. Een serieuze vervanger voor mijn Finse voorkeur heb ik tussen al deze merken niet kunnen vinden. Maar zoals eerder opgemerkt, over smaak valt niet te twisten, zeker als het om water gaat omdat het vrijwel onmogelijk is om aan te geven hoe water smaakt. Tot dat ik twee weken geleden een glaswater kreeg, waarna ik na de eerste slok er al van overtuigd was dat het om “ Veen Velvet “ Fins bronwater ging.
Mijn gastheer gaf echter aan dat het om een Surinaams product ging waarna hij, toen hij mijn verbaasde blik zag een fles “ Aqua Sprinkle “ uit de koelkast haalde. Dit was de smaak van water dat ik zocht. De volgende dag kocht ik bij de supermarkt dit merk, dat ik eigenlijk voor die tijd niet tussen de andere merken had opgemerkt.
Eigenlijk ging ik er tot op dat moment er nog van uit dat er een grap met mij was uitgehaald, maar het glas Aqua Sprinkle dat ik mij thuis aangekomen inschonk had exact de zelfde smaak als het water dat ik de avond daarvoor had gedronken.
De smaak van “ Veen Velvet “. Water zoals naar mijn mening en smaak zuiver water moet smaken. Waarde lezer, ik ben een gemiddelde consument, geen reclame schrijver voor het Sprinkle bedrijf noch aandeelhouder of familielid van de directie, maar iemand die dagelijks gebotteld water drinkt en daarom hoge eisen stelt aan kwaliteit en smaak van dit voor het goed functioneren van ons lichaam zo belangrijke product.
Naast de vele behaalde diploma’s en erepenningen die de Europese bron en mineraalwater fabrikanten voor hun producten ontvingen, is Sprinkle voor mij een gelijkwaardig Surinaams product waar we zonder meer trots op mogen zijn.
Tot slot zou ik willen opmerken dat ongeacht natuurlijk, mineraalwater, bronwater of kraanwater, het belangrijk is om water te drinken en de keuze hiervoor aan de consument over te laten.
De lezer die zich verder in dit onderwerp zou willen verdiepen wil ik de volgende twee boeken aanraden: I “ Water “ van René ten Bos en II “ De boodschap van water “, Masaru Emoto.
M.A.Visbeen

Overige berichten