Ingezonden| Een stem des roependen in de woestijn?

GFC NIEUWS- Op 30 september heeft de president van de Republiek Suriname in de Nationale Assemblee de jaarrede over het dienstjaar 2020 uitgesproken.

De reacties in onze samenleving waren zeer verschillend. Een deel van de gemeenschap, dat zich gelukkig voelt onder het huidig bewind, vindt de rede zeer goed, zelfs progressief! Een ander deel reageerde teleurgesteld en verklaarde niets nieuws gehoord te hebben, dan slechts beloften die niet in vervulling zullen gaan!

Tenslotte toonde een ander deel zich zeer bezorgd over de economische toekomst van ons land in verband met de vele leningen in binnen- en buitenland, waardoor de komende generatie opgescheept wordt met een grote schuldenlast.

Nu, ruim zeven maanden voor de Algemene Verkiezingen, worden diverse nieuwe politieke partijen geproclameerd. Ook hiertegen heeft de huidige regering, die een meerderheid aan zetels in de Nationale Assemblee telt, een wet doen instellen, inhoudende een verbod op samenwerking van politieke partijen die gecombineerd aan de verkiezingen willen deelnemen.

Bovendien is deze wet in DNA met een gewone meerderheid aangenomen, in plaats van met twee derde van het wettelijk aantal parlementariërs. Ook de opmerkingen hieromtrent werden door de coalitie genegeerd.

Deze incidentele wijzigingen van de Grondwet en de ontevreden groepen in de gemeenschap hebben wellicht ertoe geleid dat de heer D. Balraadjsing zijn mening over de huidige situatie weergeeft in een artikel onder de kop ‘De verstrengeling van politiek, hebzucht, bandeloosheid en religie’ in Dagblad Suriname d.d. 2 oktober 2019, rubriek Vrije Tribune.

Deze boodschap kon ook van de kerk gekomen zijn. In onze Surinaamse samenleving, waar de diverse religies nog respect voor elkaar hebben, moet de Kerk èn machthebbers èn volk tot bezinning roepen om zodoende de vrede te bewaren.

Wanneer voortrekkers van de diverse groepen blijven roepen om gerechtigheid, denken de machthebbers er niet meer aan hen heimelijk op te halen en zonder vorm van proces te liquideren. De Here behoede ons daarvoor!

In vele landen heerst er grote spanning tussen het volk en de machthebbers. Wij verwijzen naar de recente gebeurtenissen in Hong Kong, Santiago de Chili, Libanon, Haïti en Irak.

Het Surinaamse volk verlangt naar vrede, rechtvaardigheid en erkenning van de mensenrechten. In Ezechiël 34:2 lezen wij: ‘Zo zegt de Here HERE: Wee de herders van Israël, die zichzelf weiden! Moeten de herders niet de schapen weiden?’

God roept ook in deze tijd herders (koningen, presidenten, leiders) om niet zichzelf te weiden, maar om Zijn volk te weiden.

De kerk roept gelovigen in Suriname op om te blijven bidden voor onze leiders, opdat zij hun tijdelijke macht ten gunste van het volk zullen aanwenden.

God zij met ons Suriname.

Ds. E. C. Ritfeld, Ep. Fr.