fbpx




In memoriam, dr. André Bhagwanpersad Gobardhan

GFC NIEUWS- Woensdagmiddag 24 juli werden wij zeer onaangenaam verrast met een verbijsterend app-bericht, dat André dezelfde dag cito op de afdeling Intensive Care in het ziekenhuis werd opgenomen.

Hij mocht vooralsnog geen bezoek. Enige tijd daarna werden wij nader geïnformeerd dat André in de ochtenduren was gaan tanken en daarna onderweg naar huis zig-zag reed. Medeweggebruikers hebben hem tot stilstand helpen brengen.

Zijn toestand op dat moment, was van dien aard dat onmiddellijk de ambulance werd gebeld. De dagen die daarna volgden, leken voor ons weken en gingen we deze met gemengde gevoelens tegemoet.

Hoewel we ook wel beseften hoe ernstig de situatie op dat moment was, hoopten we dat er een wonder kon gebeuren.

Wie was André?

André was het vierde kind, tevens de oudste zoon van de zes kinderen van wijlen het echtpaar Sewpersad Gobardhan en Soemientra Ramsoedh.

Hij werd geboren in het toenmalig district Suriname op 23 april 1944. Op 4-jarige leeftijd verloor hij zijn vader.

Na de lagere school, bezocht hij de MULO-school (A.T. Calorschool). Na het behalen van het MULO-diploma zag hij zich geplaatst voor het dilemma hoe verder te gaan in het leven. Verder studeren vanwege de niet rooskleurige situatie thuis, was haast onmogelijk.

Uiteindelijk lukte het hem om een baan te vinden en ging hij aan de slag bij het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij. Hij werd tewerkgesteld op de Afdeling Citruscentrale te Soekibaka aan de Kleine Saramaccastraat te Paramaribo.

Met het weinige dat hij toentertijd verdiende, droeg hij voor een deel bij in het huishouden, terwijl, spaarzaam als hij was, hij ook een klein deel opzij zette.

Zijn dienstijver en inzet binnen zijn werkkring ontgingen zijn superieuren niet. De heer Hugo Leckie, nu wijlen, en voormalig hoofd Personeelszaken en latere Onderdirecteur Administratieve Diensten van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij, zag André eens op bezoek komen bij ons.

Hij herkende hem onmiddellijk en was naderhand zeer geïnteresseerd naar hem. Met name hoe het met André verder was gegaan na zijn ontslag.

Hij vertelde, dat toen hij eens het verzoek om eervol ontslag van André onder ogen kreeg, hij onmiddellijk in contact trad met de directe chef van André en hem de opdracht gaf André reeds de volgende dag naar het hoofdkantoor te dirigeren.

Tijdens het gesprek dat de heer Leckie toen met André had, probeerde hij hem om te praten om zijn ontslagaanvraag in te trekken, aangezien volgens de heer Leckie, er goede perspectieven voor André aanwezig waren binnen het ministerie.

Hij benadrukte evenwel dat André, indien hij carrière wilde maken binnen het ambtelijke, dan alvast diende te beginnen de Surnumerair opleiding te volgen en deze succesvol af te ronden.

Vervolgens moest André een aanvang maken met de Middelbare Ambtenarenopleiding C, B en A te volgen. En wanneer hij deze succesvol zou hebben afgerond, zou de ambtelijke wereld voor hem open en wijdverbreid zijn.

Hij gaf André mee dat hij zijn ontslagaanvraag voor enige tijd zou aanhouden en vroeg hem tevens een bedenktijd van twee weken in acht te nemen.

André had al zijn plannen intussen uitgestippeld.

André, hoewel hij op de Afdeling Citruscentrale werkzaam was, ontdekte dat er niet alleen een grote mate van ondeskundigheid aanwezig was binnen de pluimveesector in Suriname maar dat er ook een wild-west situatie in de sector heerste.

Via enkele Nederlandse deskundigen/staffunctionarissen, die toentertijd werkzaam waren bij het Landbouwproefstation van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij en met wie hij, mede vanwege zijn leergierigheid, een goede band had weten op te bouwen, kreeg hij de nodige informatie hoe zich op het gebied van de pluimveehouderij te bekwamen in Barneveld, Nederland. De desbetreffende studiebrochures kreeg hij opgestuurd en schreef hij zich in voor de opleiding.

Hij vertrok met een van de KNSM-passagiersschepen naar Nederland en begon aan de opleiding. In Nederland heeft André vooral in de beginjaren het niet gemakkelijk gehad.

Als alleenstaande en zonder overige familie in Nederland, stond hij op de rand diep gefrustreerd te geraken. Hij had evenwel een onnavolgbaar doorzettingsvermogen. Zijn successen heeft hij derhalve te danken aan zijn doorzettingsvermogen en door zichzelf veel moed in te spreken.

Toen hij terugkeerde in Suriname met de nodige kennis van zaken, trad hij in contact met de heer Leckie. Hij mocht meteen beginnen op de Afdeling Veeartsenijkundige Dienst.

André was een man van nieuwe methodieken en innovatie. Bij enkele grote pluimveehouders die er toen in Suriname waren vond hij geen gehoor voor zijn nieuwe ideeën en methodieken.

André was ervan overtuigd dat met zijn innovatieve zienswijze en de door hem voorgestelde werkwijze, de productiekosten voor de pluimveehouders omlaag konden worden gedrukt. Ook binnen zijn eigen werkkring vond hij niet de gewenste ondersteuning voor zijn frisse ideeën.

Op het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij waren er destijds enkele pas afgestudeerden van de Hogere Tropische Landbouwschool te Deventer in dienst genomen. Het waren allemaal voormalige Beursalen.

Ook André dacht aan de mogelijkheid om via de Surinaamse overheid in aanmerking te komen voor een beurs voor een studie aan deze Onderwijsinstelling. Maar nee hoor! Pogingen daartoe mislukten faliekant.

Beurzen voor een studie in het buitenland, met name in Nederland, waren destijds niet weggelegd voor de gewone arme man. Je moest όf gelieerd zijn aan een elitaire familie met een bekende naam in de gemeenschap όf je familie moest gelieerd zijn aan bepaalde politieke partijen, die het toen voor het zeggen hadden in het Land. Dat was de harde realiteit toen in het Land.

Uiteindelijk keerde hij enigszins gedesillusioneerd terug naar Nederland. Hij werd toegelaten tot de Hogere Tropische Landbouwschool in Deventer. André wilde meer.

Na afronding van deze studie besloot hij Diergeneeskunde te gaan studeren aan de Universiteit van Utrecht, met in zijn achterhoofd, terug te gaan naar Suriname. Destijds was er slechts één Dierenarts werkzaam in Suriname.

Binnen de vastgestelde studietijd, slaagde André voor het Kandidaatsexamen. Nauwelijks begonnen aan de doctoraal I fase van deze studie, bereikte hem het droeve bericht uit Suriname dat zijn moeder vrij ernstig ziek was geworden. Hij aarzelde niet en vertrok voor onbepaalde tijd naar Suriname.

Na het overlijden van zijn moeder keerde hij terug naar Nederland. De ziekte van zijn moeder had een dusdanige impact op André, hetgeen ertoe leidde dat hij de studie Diergeneeskunde voor gezien zag.

Hij begon met de studie medicijnen aan dezelfde Universiteit, vermits hij van oordeel was dat hij als arts zijn medemens het beste kon dienen.

Ook na de artsenopleiding wilde hij meer, want hij ging zich specialiseren als Algemeen Chirurg. Dat hij een plaats kon vinden om deze specialisatie succesvol te kunnen afronden, ging niet van een leien dakje. Uiteindelijk lukte het hem wel!

Als Algemeen Chirurg heeft André zich op een bijzondere maar voortreffelijke wijze verdienstelijk gemaakt voor zijn medemens in Nederland en ook in Suriname. Diverse keren offerde hij zijn vakantiedagen op, ging naar Suriname en stelde zich belangeloos ten diensten van de zieke mens.

Zowel in het Academisch Ziekenhuis te Paramaribo, als in het Streekziekenhuis Nickerie. Dit Ziekenhuis was de laatste tijd van zijn actieve jaren zijn vaste plek geworden. Hij was er als het ware ingeburgerd. Al te vaak nam hij zelf medische spullen mee, die hij uit eigen zak betaalde.

Vooral onder het personeel van de Operatiekamer van het Streekziekenhuis Nickerie was André zeer geliefd. Los van de tegenwerking die ook hij ondervond van de zogenaamde “gevestigde orde” van het Streekziekenhuis Nickerie, bleef André zich ten volle geven voor zijn patiënten. Deze stonden voor hem op de eerste plaats.

Ook onder een groot deel van de Nickeriaanse gemeenschap was hij zeer geliefd, met name vanwege de toewijding van hem naar zijn patiënten toe. En na zijn pensionering in Nederland bleef hij jaarlijks 1 á 2 keren het Streekziekenhuis Nickerie aandoen.

Als kleuter van een jaar of drie maakte André ongelukkigerwijs een lelijke val en brak zijn been. De mogelijkheden, maar meer nog de (financiële) middelen toen waren er voor de gemiddelde burger niet, opdat ook deze kon genieten van een adequate gezondheidszorg. Aan dit ongeluk hield hij een blijvend letsel over voor het leven. Hij liep dan ook erg mank.

Pas nadat hij gepensioneerd werd, besloot hij voor een nieuwe heup te gaan, hetgeen succesvol verliep. Ook besloot hij er ietwat rustiger aan te gaan doen en samen met zijn echtgenote verder te genieten van de resterende pensioenjaren alsook van hun welverdiend pensioen.

Hij wilde graag zijn roots in India opzoeken. Een eerdere poging destijds door hem ondernomen bracht weinig aan het licht. Toen hij in het jaar 2009 samen met een zijner neven en een oom wederom een poging waagde en naar India ging, met name naar het dorp Belwa in het district Balrampur, werden er wel sporen van de familie gevonden.

Van de familielijn van Adja Ramkishun (grootvader van vaderszijde) is niemand aangetroffen. Wel is er een lid van de familie gevonden, dat naar alle waarschijnlijkheid een nakomeling moet zijn van de Kaka van Adja Ramkishun (nl. de jongere broer van de vader van Adja Ramkishun).

Door de neven van André te weten Parkash en Robby is de draad weer opgepakt en hebben zij begin 2019 de banden met de familie in India weer aangehaald, na een bezoek aan Balrampur.

André was een familiemens en was niet alleen zeer behulpzaam, maar ook een zeer goede raadgever. Hij was iemand die altijd geïnteresseerd was in de studieresultaten van kinderen in de familie. Hij spoorde ze steeds aan om flink hun best te doen.

Hij nam als familiemens een aantal jaren geleden het initiatief om een periodiek terugkerende familiereünie te organiseren. Steeds om de 4 jaren. Tijdens een van zijn vakanties in Suriname organiseerde hij ook een soortgelijke reünie voor de familie.

Op 22 juni van dit jaar vond de reünie voor de 4e keer plaats. Wederom zeer succesvol. We zagen dat André lichamelijk was achteruit gegaan. Hij vertelde over de pacemaker die niet lang geleden bij hem was ingebracht.

Amper 5 weken na de familiereünie kregen we het verbijsterende bericht, zoals hierboven aangehaald, en werden de gevolgen hiervan ons daarna wel duidelijk.

Zondagavond 28 juli kregen we de slechte tijding dat André omstreeks 22.00 uur het tijdelijke met het eeuwige heeft verwisseld.

Voor zijn echtgenote Micheline en de kinderen Paul, Edu en Sabine met hun respectieve gezinnen een enorme zware slag. Ook de naaste familie en zijn collegae zijn diep getroffen door dit grote verlies, bij wie André zeer geliefd was.

André en Micheline hadden zoveel mooie plannen om van hun pensioenjaren iets moois te maken. Een geboekte vakantie naar Suriname met het hele gezin, werd geannuleerd. Het is heel frappant op te merken dat het vertrek naar Suriname was gepland voor 28 juli, namelijk de dag van zijn overlijden.

André is er helaas niet meer. Eenieder die hem heeft gekend en met hem is opgetrokken, is diep getroffen door het zware verlies en zal hem zeker missen. We zullen de mooie momenten met hem zeker blijven koesteren. Dat is onze enige troost.

Op 3 augustus werd op grootse wijze afscheid genomen van André in Nederland en werd hij in besloten kring aan de schoot der aarde toevertrouwd op de begraafplaats in Rheden, Gelderland.

Rust Zacht André

R. Paltantewari

Meer nieuws

Herstart Covid-19 Quick Response Team Commewijne

GFC NIEUWS- Commewijne beschikt nu officieel over een Covid-19 QRT (Quick Response Team). Dikke mensen slanken het makkelijkste af met afslanksysyeem Constantin, zeggen wetenschappers. Klik…

Lelydorp heeft EBS betaaldienst erbij

GFC NIEUWS- De Energiebedrijven Suriname (EBS) werkt continu aan de verbetering van de dienstverlening en brengt deze steeds dichter bij haar klanten. Dikke mensen slanken…

Eigen basisschool voor Drepada

GFC NIEUWS- Het dorp Drepada in Brokopondo heeft op maandag 19 oktober een mijlpaal bereikt. Dikke mensen slanken het makkelijkste af met afslanksysyeem Constantin, zeggen…

Bond Universiteit zet beraad voort

GFC NIEUWS- De Werknemers Federatie Universiteit (WFU) zegt dat het beraad dat donderdag 15 oktober is ingegaan, wordt voortgezet. Dikke mensen slanken het makkelijkste af…

101 personen geswabt, 98 Covid-negatief

GFC NIEUWS- Afgelopen etmaal zijn 101 Covid-testen uitgevoerd. 98 personen testten negatief. Dikke mensen slanken het makkelijkste af met afslanksysyeem Constantin, zeggen wetenschappers. Klik op…

A-20: Het patroon van patronage

GFC NIEUWS- De benoeming van de First Lady in verschillende functies heeft voor grote beroering gezorgd. En terecht, want het is een schandelijke zaak. Dikke…

Winnaars Web Development Challenge 2020 bekend

GFC NIEUWS- De Datasur National Web Development Challenge 2020 is al achter de rug. Dikke mensen slanken het makkelijkste af met afslanksysyeem Constantin, zeggen wetenschappers….

Ingezonden| Hoe is het in Godsnaam mogelijk?

GFC NIEUWS- Onder referentienummer 020028, gedagtekend 15 september 2020 werd door een officiële instantie, met name Het Honorair Consulaat van de Republiek Suriname in Nederland,…

Ramdin lanceert VN week in Suriname

GFC NIEUWS- Minister Albert Ramdin van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking (BIBIS) heeft de VN week gelanceerd. Dikke mensen slanken het makkelijkste af…

Goede afspraken tussen Suriname en Guyana

GFC NIEUWS- Bij het recente ministerieel bezoek aan Guyana zijn goede afspraken gemaakt die binnen niet al te lange tijd verder zullen worden uitgewerkt. Dikke…

Actieve Covid-19 verder gedaald naar 79

GFC NIEUWS- Het aantal actieve Covid-19-gevallen in Suriname is 79. Dikke mensen slanken het makkelijkste af met afslanksysyeem Constantin, zeggen wetenschappers. Klik op de foto…