Het is ongelofelijk dat wij in Suriname anno 2025 nog steeds doen alsof het homohuwelijk een bedreiging is voor onze samenleving.
Terwijl de beschaafde wereld allang begrepen heeft dat liefde tussen twee mensen geen geslacht kent, blijven wij hier vastgeroest in achterhaalde ideeën en ouderwetse denkbeelden.
De reacties die je ziet op sociale media en van geestelijken wanneer dit onderwerp ter sprake komt zijn ronduit beschamend.
Mensen die zich gedragen alsof een huwelijk tussen twee mannen of twee vrouwen het einde van de beschaving betekent, terwijl we in een land leven waar corruptie, armoede en misdaad veel grotere problemen vormen.
In Nederland en talloze andere landen is het homohuwelijk de normaalste zaak van de wereld.
Geen gedoe, geen hysterie, gewoon twee mensen die elkaar liefhebben en hun relatie wettelijk willen bezegelen. Waarom kunnen wij dat hier niet accepteren? Waarom blijven we hangen in bekrompenheid en achterlijke redeneringen die nergens op slaan?
Het trieste is dat de meeste tegenstanders van het homohuwelijk geen enkel rationeel argument kunnen geven.
Ze roepen iets over ‘cultuur’ of ‘geloof’, maar vergeten dat cultuur en geloof nooit een excuus mogen zijn om anderen hun rechten te ontzeggen.
En laten we eerlijk zijn: onze cultuur is al een mix van invloeden uit de hele wereld, dus waarom blijven we net op dit vlak zo koppig?
Suriname moet stoppen met doen alsof het leven in de 19e eeuw is blijven hangen. We kunnen niet eeuwig achterblijven terwijl de rest van de wereld vooruitgaat.
Acceptatie en gelijkheid zijn geen westerse uitvindingen, het zijn fundamentele mensenrechten.
Tijd om wakker te worden en te beseffen dat liefde geen beperkingen kent, behalve die welke wij er zelf op leggen. Het is 2025. Laten we eindelijk eens volwassen worden.
C. Wallerlei
