Onlangs las ik in het nieuws over een dame in Paramaribo die zich voordoet als ervaren kapster, terwijl ze eigenlijk geen enkele kennis heeft in het knippen van haar.
Verrassend? Niet echt, want in Suriname lijkt het helaas eerder regel dan uitzondering dat men zich voordoet als vakman of vakvrouw zonder de nodige kennis of vaardigheden. Vooral in de bouw- en autosector lijkt dit fenomeen te floreren.
Neem de bouwsector: mannen die nog nooit een hamer in hun handen hebben gehad, beweren moeiteloos een huis van de grond af te kunnen bouwen.
Ze bluffen vol zelfvertrouwen over hun “ervaring” en gaan gretig aan de slag, maar laten vaak een puinhoop achter.
Consumenten zitten dan niet alleen met onafgemaakte of slechte constructies, maar ook met torenhoge kosten omdat het prutswerk opnieuw moet worden uitgevoerd door échte professionals.
Hetzelfde geldt voor automonteurs. Je brengt je auto met een klein probleem naar de werkplaats en krijgt hem terug met een waslijst aan nieuwe gebreken.
Vaak komt de ware aard van hun “kennis” pas achteraf aan het licht, wanneer je zuurverdiende geld al over de balk is gegooid.
Het is triest dat velen in ons land kunnen meepraten over de ravage die ondeskundige bouwvakkers en monteurs achterlaten.
Wat we nodig hebben, is een beter systeem van controle en certificering, zodat vakmanschap weer een echte waarde krijgt en consumenten beschermd worden tegen zelfverklaarde experts.
