Volgens recente informatie is Guyana begonnen met het kappen van bos en de uitbreiding van de landingsbaan bij het Tigri-gebied (ook bekend als Camp Jaguar).
Dit betwiste gebied, waarvan Suriname al decennia de soevereiniteit opeist, blijft het toneel van illegale handelingen door Guyana.
Ondanks een protestnota van het Surinaamse ministerie van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking (BIBIS), zet Guyana zijn werkzaamheden ongestoord voort.
De uitbreiding van de landingsbaan gaat gepaard met het gebruik van militaire middelen door Guyana, wat in strijd lijkt te zijn met het Verdrag van Chaguaramas.
Dit verdrag, dat ten grondslag ligt aan de CARICOM-samenwerking, benadrukt het belang van vreedzame geschillenbeslechting tussen lidstaten en verbiedt activiteiten die de soevereiniteit van een ander lidstaat ondermijnen.
Suriname heeft tot op heden de kwestie nog niet officieel aangekaart bij de CARICOM, terwijl Guyana haar activiteiten voortzet. Deze passiviteit roept vragen op over de Surinaamse strategie in deze gevoelige territoriale kwestie.
Onvoldoende actie van Suriname
Critici wijzen erop dat Suriname sterker had moeten optreden en direct de steun van regionale en internationale organisaties had moeten inschakelen.
De protestnota van BIBIS, die eerder werd gestuurd naar Guyana, lijkt volledig te zijn genegeerd. Ondertussen blijft de internationale gemeenschap grotendeels onwetend over de situatie.
Schending van regionale afspraken
De acties van Guyana worden door sommige juridische experts gezien als een ernstige schending van de regionale afspraken binnen de CARICOM.
Het gebruik van militaire middelen in een betwist gebied druist in tegen de geest van samenwerking en vreedzame geschillenbeslechting, zoals vastgelegd in het Verdrag van Chaguaramas.
Oproep tot actie
De situatie vraagt om een dringend heroverwegen van Suriname’s aanpak. Het escaleren van de kwestie naar de CARICOM en mogelijk ook naar andere internationale instanties, zoals de Verenigde Naties, wordt gezien als noodzakelijk om verdere schendingen te voorkomen en de soevereiniteit van Suriname te beschermen.
