Ricky Stutgard, levensmiddelentechnoloog en microbioloog, geeft in een een reactie tegenover GFC Nieuws aan dat het feit dat er sinds 2012 geen documentatie is over doodsoorzaken in Suriname, een duidelijke indicatie is van het gebrek aan interesse van opeenvolgende regeringen in de gezondheid van de burgers.
Hij zegt dat de afgelopen jaren geen effectief gezondheidsbeleid is gemaakt of gevoerd.
Stutgard wijst op meerdere factoren die bijdragen aan het gebrek aan gedetailleerde documentatie over doodsoorzaken.
“Minister Amar Ramadhin klaagde in 2023 dat volksgezondheid geen prioriteit is voor de regering, vandaar dat hij genoodzaakt is afgedankte en onbenutte medicamenten te bedelen in Nederland en India.
Maar het is dezelfde minister die in 2021 een totale lockdown had aangekondigd en vervolgens meteen met zijn gezin voor vakantie naar Miami vertrok. Aldaar verspilde hij SRD 700.000 alleen al aan telefoonkosten, een bedrag dat gebruikt had kunnen worden om de doodsoorzaken van 2020 tot heden vast te leggen.”
Een andere zorg is het niet waarderen van eigen deskundigen, vervolgt Stutgard. “Onze mensen worden gedemotiveerd en als het kan op non-actief gezet.
Zolang je als deskundige geen blond haar en blauwe ogen hebt, wordt niet naar je geluisterd. Men heeft de Nederlandse microbioloog en epidemioloog Marc Sprenger zo’n twee tot drie jaar ingehuurd.
Bij zijn vertrek in december 2023 is hij door de president de hemel ingeprezen, maar heeft deze superdeskundige dan niet opgemerkt dat beleid alleen gemaakt kan worden als er statistieken zijn?”
Volgens Stutgard heeft het ontbreken van documentatie over doodsoorzaken verregaande gevolgen voor de volksgezondheid en beleidsvorming.
Hij legt uit dat parallel aan de doodsoorzaken ook geboortecijfers, immigratie- en emigratiegegevens, bevolkingsgroei en epidemiologische data jaarlijks moeten worden verzameld en gedocumenteerd.
Zonder deze gegevens is het voor de Surinaamse regering onmogelijk om effectief beleid te voeren. Dit gebrek aan data maakt het moeilijk om inzicht te krijgen in de oorzaken van sterfte, zoals ziekten, aandoeningen en ongevallen.
Ook is het lastig om te bepalen of er sprake is van vergrijzing of bevolkingsafname, en om gerichte bevolkingsvoorlichting te geven. Dit belemmert de ontwikkeling van een solide basis voor primaire, secundaire en tertiaire gezondheidszorg.
Volgens Stutgard moeten Surinaamse regeringen beseffen dat zonder een gezonde bevolking ontwikkeling niet mogelijk is.
Stutgard wijst verder op de rapportage Overheidsfinanciën 2023 aan het IMF, waaruit blijkt dat de Surinaamse regering in 2023 slechts USD 130 per hoofd van de bevolking uitgaf aan gezondheidszorg.
“Ter vergelijking, Nederland geeft in de gezondheidszorg EUR 3500 per hoofd van de bevolking uit. Hier het bewijs dat door de opeenvolgende regeringen volksgezondheid geen prioriteit is. Indien Suriname jaarlijks USD 1300 investeerde in gezondheidszorg per hoofd van de bevolking, zou primaire, secundaire en tertiaire gezondheidszorg er veel beter uitzien.”
Stutgard merkt op dat op 2 juli 2023 de afspraak tussen president Chandrikapersad Santokhi en toenmalig minister-president Mark Rutte werd bevestigd. Overeengekomen was dat EUR 8 miljoen zou worden geïnvesteerd in de volksgezondheid en EUR 5.3 miljoen in de productiesector.
“Van de EUR 8 miljoen zou 5 miljoen beschikbaar gesteld worden voor de opzet van een zorgautoriteit om daarmee de gezondheidszorg in Suriname te versterken. De zorgautoriteit zou verantwoordelijk zijn voor beleidsanalyses, beleidsadviezen en toezicht ten aanzien van specifieke beleidsgebieden.
Wat is met deze EUR 8 miljoen gebeurd? Want hierna is niets in het nieuws vernomen. Wat is met de zorgautoriteit gebeurd? Is deze al geïnstalleerd? Toch vraag ik me af hoe men beleid gaat maken zonder statistieken?”, aldus de microbioloog.
