Dat veel Surinamers berucht zijn om het nemen van financieel slechte beslissingen, is helaas geen geheim.
Dit patroon lijkt zich niet alleen in persoonlijke levens maar ook op politiek niveau af te spelen, met ons huidig dramatisch economisch klimaat als gevolg.
Een voorbeeld uit mijn eigen kennissenkring illustreert dit punt treffend: een gezin dat zich trots toont in twee gefinancierde SUV’s, maar maandelijks klaagt dat ze moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen.
Toen ik ze voorstelde om de wagens te verkopen en iets betaalbaarders te kopen, was hun reactie typerend: “Dat kunnen we niet, we houden van nieuwe auto’s.”
Het is precies deze mentaliteit van consumeren en pronken, zonder het vermogen om de werkelijke financiële situatie onder ogen te zien, die een groot deel van de bevolking in een vicieuze cirkel van armoede houdt.
Het fenomeen van ‘delayed gratification’ – het vermogen om korte termijn verleidingen te weerstaan ten gunste van langetermijnvoordelen – lijkt bij veel Surinamers ontbrekend.
En dit verklaart niet alleen het gedrag van individuen, maar ook waarom het land als geheel in moeilijkheden verkeert.
Uit onderzoek blijkt dat mensen die in staat zijn om hun onmiddellijke wensen uit te stellen, zoals het kopen van dure gadgets of auto’s, op de lange termijn veel beter presteren op financieel en maatschappelijk gebied.
Maar in Suriname overheerst de mentaliteit van ‘leven in het moment’. Het gevolg is een cultuur waarin men zich focust op het uiterlijk vertoon, terwijl de financiële fundering wankelt.
Zolang deze mentaliteit de boventoon voert, is het een illusie om te denken dat Suriname zich kan ontwikkelen tot een economisch stabiel land.
Individuen maken tenslotte de samenleving, en als zij niet in staat zijn hun prioriteiten te herzien, blijft ook het land in stagnatie steken.
Foto ter illustratie.
