Experts waarschuwen: laaggeletterdheid beïnvloedt politieke keuzes in Suriname

De publieke discussie over de ontwikkeling van de Surinaamse bevolking blijft voortduren nadat Steven Reyme, voorzitter van de politieke partij A20, onlangs onder vuur kwam te liggen vanwege omstreden uitspraken tijdens een debat in Nederland.

Reyme stelde daar dat “Surinamers niet zo knap zijn,” een uitspraak die leidde tot een golf van kritiek op sociale media en in het maatschappelijk debat. Hoewel Reyme inmiddels openlijk zijn excuses heeft aangeboden, blijft het onderwerp gevoelig en actueel.

Deskundigen reageren: structureel probleem

In de nasleep van Reyme’s uitspraken hebben onderwijskundigen, sociologen en politieke analisten hun zorgen geuit over het laag opleidingsniveau van een aanzienlijk deel van de bevolking.

Cijfers van het Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS) bevestigen dat een groot segment van de samenleving slechts basisonderwijs heeft voltooid of het middelbaar onderwijs niet heeft afgemaakt.

Volgens een socioloog aan de Anton de Kom Universiteit: “Het probleem is niet dat Surinamers dom zijn, maar dat het onderwijssysteem en sociaaleconomische omstandigheden hen structureel op achterstand zetten.”

Bezorgdheid richting verkiezingen

In aanloop naar de verkiezingen van 2025 groeit de bezorgdheid over de invloed van laaggeletterdheid en gebrekkige informatievoorziening op het stemgedrag van burgers.

Een veelgehoorde kritiek luidt dat “het vooral de armen zijn die onze regeringen kiezen”, wat door sommigen wordt geïnterpreteerd als een gebrek aan doordachte politieke keuzes.

Een politicoloog stelt daarentegen: “Deze stelling is elitair en gevaarlijk. Stemgedrag is complex. Wat we wél nodig hebben, is betere educatie en eerlijke voorlichting over beleid.”

Vanuit verschillende hoeken wordt de overheid opgeroepen om meer te investeren in volwasseneneducatie, mediawijsheid en politieke vorming, vooral onder kwetsbare groepen.

Tegelijkertijd klinkt er kritiek op politieke partijen die misbruik maken van de lage informatiegraad van kiezers door hen te beïnvloeden met loze beloften, geld of goederen.