Het regent? Schuld van Chandrikapersad Santokhi. Auto stuk? Ook de schuld van hem. Telefoon laten vallen? Natuurlijk, ook zijn schuld.
In Suriname lijkt het tegenwoordig een nationale sport om alles wat fout gaat in de schoenen van de voorgaande regering of de huidige te schuiven. Van a tot z, alles is hun schuld.
De economie? Hun schuld. De wegen? Hun schuld. Je persoonlijke mislukkingen? Ook hun schuld. Het is verbijsterend hoe snel mensen wijzen, zonder een moment stil te staan bij hun eigen verantwoordelijkheid.
De harde waarheid is simpel. Surinamers die blijven klagen over welke regering dan ook, blijven stilstaan in het leven. Ze verwachten dat de president hun problemen oplost terwijl ze zelf geen stap zetten om hun situatie te verbeteren.
Maar het is niet de taak van een president om te zorgen dat jij eten op tafel hebt. Dat is jouw taak. De regering kan stabiliteit en kaders scheppen, maar de échte verandering komt van binnenuit.
Ondanks alle economische uitdagingen zien we dat sommige mensen wél succesvol zijn. Bedrijven groeien, nieuwe ondernemers staan op en sommigen verdienen meer dan ooit.
Waarom? Omdat ze zelf het heft in handen nemen. Ze wachten niet op de regering om hun leven beter te maken. Ze werken hard, ze passen zich aan, ze zoeken naar kansen en pakken ze met beide handen aan.
Mensen die constant wijzen en klagen, blijven stilstaan.
Ze raken verbitterd, verwachten hulp en vinden altijd excuses. Maar de realiteit blijft: succes begint bij jezelf. Wie vooruit wil, moet stoppen met klagen en beginnen met handelen.
