Ik zie het steeds vaker online: mensen in Nederland, ook veel Surinaamse Nederlanders, die dromen van Dubai. Ze zijn Nederland moe, maar willen ook niet terug naar Suriname.
Dubai lijkt dan een gouden tussenweg. Zon, belastingvrij leven, alles luxe. Maar geloof me, Dubai is niet voor iedereen. Ik ken mensen die er wonen of gewoond hebben. En wat je online ziet, is vaak mooier dan de werkelijkheid.
Ja, er zijn mooie dingen. Je betaalt geen inkomstenbelasting, alles werkt supersnel via apps, de stad is modern en schoon.
Je kunt om 3 uur ’s nachts nog iemand laten komen voor je airco. En die wolkenkrabbers? Echt indrukwekkend.
Maar er is ook een keerzijde. Een grote. De hitte in de zomer is niet te doen. Je kunt bijna niet buiten lopen, zo heet en vochtig is het.
En dan de luchtvervuiling… je ruikt en voelt het. Je wordt wakker met een verstopte neus alsof je verkouden bent.
Er is weinig natuur. Geen bossen of parken waar je gewoon even kunt wandelen. Alles draait om auto’s en airco’s.
Je kunt niet zomaar de buurt in lopen zoals in Nederland. Alles is ver en zonder auto ben je nergens.
Sociaal is het ook lastig. Veel mensen blijven er maar kort. Iedereen lijkt met zichzelf bezig of met status. Luxe horloges, dure auto’s, influencers. Maar waar zijn de echte gesprekken? De warme buren? Die mis je daar.
En wie denkt dat je zomaar geld bespaart: de belastingregels zijn vaag en kunnen plots veranderen.
En dan is er nog de angst. Alles is strak geregeld, de politie heeft veel macht. Eén foutje, één verkeerde opmerking en je kunt in de problemen komen.
Dubai lijkt een droom, maar die droom is vaak van glas. Mooi van buiten, leeg van binnen. Voor vakantie? Top. Voor een echt leven? Denk twee keer na.
