Een vergelijking tussen het onderwijssysteem in Suriname en Nederland heeft een discussie op gang gebracht over de transparantie en meetbaarheid van werkuren van leerkrachten in Suriname.
Renuka Biharie, voormalig docent aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname (AdeKUS) en momenteel werkzaam bij de Hogeschool van Amsterdam (HvA), pleit op de sociale mediapagina van GFC Nieuws voor een systematische aanpak van werklastregistratie.
Strikte verantwoording in Nederland
In een reactie op sociale media licht Biharie toe hoe het Nederlandse onderwijssysteem werkt. Bij een 40-urencontract wordt volgens haar elke minuut verantwoord via een zogenaamd “takenplaatje”. Dit omvat niet alleen lesuren, maar ook:
– Continu kalibratie en monitoring van evaluatieprocessen
– Onderwijsontwikkeling en accreditatie
– Studieloopbaanbegeleiding en professionalisering
– Deelname aan open dagen en onderwijsvernieuwing
“In Nederland werk je bij een 40-urencontract ook echt 40 uur, en soms meer,” aldus Biharie.
Onzichtbare werkuren in Suriname
De oud-AdeKUS-docent contrasteert dit met de Surinaamse situatie, waar een leerkracht officieel 25 uur per week werkt, van 08:00 tot 13:00 uur.
Hoewel vaak wordt gesteld dat leerkrachten thuis nog ongeveer 15 uur per week besteden aan voorbereiding en correctiewerk, ontbreekt volgens Biharie een systeem om dit te meten en te verantwoorden.
“In Suriname is het onderwijs zodanig ingesteld dat een leerkracht thuis nog 15 uur per week zou moeten werken. Maar hoe meet je dat? Om te beginnen moet het onderwijs meetbaar worden gemaakt,” stelt zij.
Werk aan de winkel
Biharie richt zich met haar boodschap tot het Ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur. Volgens haar kan er pas zinvol gesproken worden over salarisverhogingen en arbeidsvoorwaarden wanneer duidelijk is wie wat doet in hoeveel uren.
