In sommige Surinaamse gezinnen speelt zich een patroon af dat zorgen baart: tienerjongens die voortdurend kritiek leveren op hun alleenstaande moeder.
Van commentaar op haar kookkunsten tot gemene opmerkingen wanneer ze meezingt met de radio in de auto. Alles lijkt aanleiding tot irritatie.
Een opvallend voorbeeld is dat van een 17-jarige jongen uit Paramaribo die zijn alleenstaande moeder al jarenlang geen moment met rust laat.
Volgens informatie die GFC Nieuws Lifestyle heeft bereikt wijst hij haar voortdurend terecht, ongeacht wat ze doet.
Hoewel dit gedrag pijnlijk is voor moeders die vaak alles geven voor hun kind, zit er onder de oppervlakte vaak meer dan alleen brutale puberpraat, blijkt uit een analyse van GFC op basis van de wetenschappelijke literatuur.
Onderzoek wijst erop dat tieners, vooral jongens die opgroeien zonder vaderfiguur, soms hun innerlijke worsteling projecteren op de persoon die het dichtst bij hen staat: hun moeder.
Deze jongeren ervaren vaak een mix van verwarring, boosheid en onzekerheid. Ze zitten in een fase waarin ze hun identiteit proberen te vormen, maar tegelijk ook botsen met de wereld om hen heen.
Als er geen volwassen man is om zich aan te spiegelen of frustraties mee te delen, blijft de moeder als enige aanspreekpunt over. En die krijgt dan onterecht alle emotionele klappen.
Daarnaast speelt sociale druk een rol. Jongens worden vaak geacht ‘stoer’ of ‘hard’ te zijn en dat uit zich soms in bot gedrag tegenover de thuisbasis.
Ook onverwerkte teleurstellingen of gevoelens van gemis kunnen bijdragen aan deze houding.
Begrip tonen is belangrijk, maar grenzen stellen net zo goed. Want achter dat harde gedrag schuilt vaak een jongen die nog niet weet hoe hij zijn gevoelens moet uiten.
Foto ter illustratie.
