In Suriname lijkt er een ongeschreven wedstrijd te zijn ontstaan, waarbij men zichzelf wil bewijzen met materiële bezittingen.
Het is helaas een groeiend fenomeen: dure auto’s, opvallende kleding en gouden sieraden worden vaak gebruikt om indruk te maken op anderen.
Voor velen draait het leven in Suriname om het etaleren van luxe. Binnen families is dit gedrag zelfs een soort competitie geworden.
Nichten en neven proberen elkaar te overtreffen in wie de duurste en grootste auto rijdt, alsof dat een teken is van succes en superioriteit.
Het is triest om te zien hoe mensen elkaar op deze manier beoordelen en dat zij hun waarde ontlenen aan zulke oppervlakkige zaken.
Maar er zijn gelukkig ook mensen die niet meedoen aan deze grootdoenerij. Een voorbeeld dat me altijd inspireert, is een Nederlandse vriend van mij die al jaren in Paramaribo woont.
Deze man zou zich zonder moeite tien en zelfs meer dure auto’s kunnen veroorloven, zoals een Ferrari of Porsche, omdat hij een aanzienlijke hoeveelheid buitenlandse aandelen bezit die vele miljoenen Amerikaanse dollars waard zijn.
En toch rijdt hij zo lang als ik hem al ken, ik denk langer dan 17 jaar, in een zeer eenvoudige oude auto.
Tijdens onze gesprekken vertelt hij me keer op keer hoe weinig hij geeft om uiterlijk vertoon. Hij walgt zelfs van de manier waarop sommigen hier in ons land proberen te ‘shinen’ door middel van materiële zaken zoals auto’s.
Wat ik van hem heb geleerd, is dat de echte waarde van een mens niet zit in wat hij bezit, maar in wie hij is. Het gaat om je karakter, je integriteit en hoe je met anderen omgaat.
Zijn filosofie is simpel maar krachtig: wees een goed mens, help waar je kunt, en leef bescheiden. Rijkdom zit niet in dure bezittingen, maar in de manier waarop je in het leven staat.
Wees jezelf, doe goed en kijk niet om naar wat anderen denken. Respect komt niet door materie, maar door hoe je anderen behandelt.
