De roep om de afzetting van ministers en de uitkomst van de huidige regering wordt steeds luider, maar de fundamenten van deze kritiek blijven twijfelachtig.
In de afgelopen jaren hebben we talloze schandalen, misstanden en ongepaste gedragingen gezien, waarvan de overheid, specifiek de VHP, niet alleen getuige was, maar ook veelal de verantwoordelijkheid niet heeft genomen.
Het falen van deze regering, die zich pas nu, op de drempel van de verkiezingen, als de ‘goede jongens’ presenteert, roept vragen op over de oprechtheid van hun daden en beloftes.
De integriteit van politici wordt vaak gepraat, maar het lijkt nu meer op een lege frase dan een werkelijke drijfveer voor verandering. Waar was deze oproep voor ethiek en moraal tijdens de afgelopen vier jaren van falen en mismanagement?
In plaats van leiderschap te tonen in de moeilijke tijden, kiest men ervoor om op het laatste moment, wanneer de verkiezingen naderen, zich te verschuilen achter populistische retoriek.
Het is duidelijk dat het politieke spel steeds meer over paniekvoetbal lijkt te gaan, waarbij de focus ligt op korte termijn politiek gewin in plaats van duurzame verbeteringen voor het land en de samenleving.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat de publieke onvrede over deze regering groeit.
Het falen van de VHP om op tijd in te grijpen en verantwoordelijkheid te nemen voor de misstanden die zich hebben voorgedaan, maakt het moeilijk om nog vertrouwen in hen te stellen. Dit is niet meer de tijd voor improvisatie of om ‘stoere praat’ te verkopen.
Het is tijd om duidelijke keuzes te maken, voor ethisch leiderschap te zorgen, en verantwoordelijkheid te nemen voor de schade die in de afgelopen jaren is aangericht.
Als het politieke landschap van Suriname verder ontspoort, zou de VHP er goed aan doen om zich niet te verliezen in de politiek van de oppositie, maar in plaats daarvan met echte oplossingen te komen voor de enorme uitdagingen die het land te wachten staan.
Het volk heeft recht op meer dan loze beloften en misleiding.
D. Karamat-Ali
