fbpx

Dansende politici en de sociale controle…

Er ontstond veel ophef over foto’s die verspreid werden in de media tijdens de viering van de jaardag van een politicus die zich behoorlijk heeft uitgeleefd op deze heuglijke dag.

Dansstijlen zijn er om gebruikt te worden en Suriname staat bekend om de vele verschillende dansstijlen die er zijn, waarvan sommige aan onze seksuele fantasie en verbeelding weinig overlaten. In principe mag een ieder die op deze wijze wil dansen daaraan mee doen, zuiver omdat mensen een vrije wil hebben. Er zijn geen wetten gemaakt die deze wijze van dansen verbieden, dus worden er geen regels overtreden. Dit is de harde realiteit.
Maar wat als het een politicus betreft? Zijn er gedragscodes voor politici opgesteld hoe zij zich in het algemeen dagelijks leven moeten opstellen en gedragen?

Mag een politici lekker ‘Boeke’ of een ‘familie van Boeke’ dansen in het openbaar of op privé terrein ? Waar kan de grens getrokken worden? Heeft de doorsnee politicus een visie over zijn functie en bijbehorend gedrag als regeringsvertegenwoordiger en rolmodel binnen de samenleving? Allemaal vragen waar ik het antwoord niet op heb, maar waar wij met z’n allen wel stil bij kunnen staan.

De foto van de dansende politici

Kort samengevat: twee mensen, beide een vrije wil, beide willen zo dansen, ze overtreden geen wet.
Sommige omstanders vinden het ongepast wat er gebeurt, anderen hebben er geen moeite mee! Wiens probleem is het? Van de jarige?; de vrouw met wie gedanst wordt?; de omstanders?; van de mensen die dit in de pers lezen? Geeft u maar zelf het antwoord!

Een benadering: Eenieder moet zelf weten wat zij doen en hoe ze zichzelf neerzetten binnen de samenleving, want je moet zelf de verantwoordelijkheid dragen voor al je daden. Als rolmodel zou je erop kunnen letten hoe je dit doet. Als je op privé terrein bent mag je bewegingsvrijheid hebben in hoe je danst.

Mensen die op je feest komen moeten meer respect hebben voor alles wat er op privé terrein gebeurt en heel voorzichtig omgaan met foto’s die je maakt en ook nog verspreid. In principe is dit heel respectloos dat je zonder toestemming foto’s van een andere verspreid. De jarige heeft je niet uitgenodigd als verslaggever of om de vuile was buiten te hangen.

Als het een feest in een openbare aangelegenheid is, kan eenieder fotograferen en toch geeft dat je niet het recht om die te verspreiden. Mensen mogen zich behoudender opstellen als het een ander betreft. Het komt erop neer dat wij niet moeten bemoeien in andermans zaken. Inbreuk plegen op de privacy van een ander is vaak aan de orde van de dag waardoor er te weinig tijd voor je eigen ontwikkeling overblijft.

Onze dansstijlen

Misschien moeten wij onze dansstijlen onder de loep nemen. Op internet hebben wij allen vaker filmpjes zien langskomen van zeer jonge kinderen die de fijne kneepjes van ‘Boeke’ aardig onder de knie hebben en de glunderende ouders die toekijken omdat hun oogappel al zo jong het vak verstaat. Het valt en staat dus toch met wat ouders vinden dat toegestaan is voor hun kind tijdens de opvoedingsjaren, want als kinderen ouder worden kan je als ouder niet meer zoveel.

Dansende politici

Ik zou niet weten of er een gedragscode voor regeringsvertegenwoordigers bestaat, zo niet dan moet er misschien beleid geformuleerd worden waarin dit soort zaken opgenomen worden. Toch blijf de vraag waar je de grens trekt, want dansen is een gevoelsuiting en voordat je weet laat je je helemaal gaan!

De sociale controle

Vaak smullen wij van wat anderen doen en ontstaat er een informele praat/roddelcultuur. Ik heb in de loop der jaren geleerd een waarnemer te zijn, in die zin dat ik langs de lijn probeer te staan en toekijk. Wat mij niet interesseert zie ik niet, wat mij boeit, trekt mijn aandacht. Vervolgens is het belangrijk om te proberen om vrij van oordeel te zijn over je medemens, omdat hetgeen zich in zijn/haar leven voltrekt de levenslessen zijn die zij moeten doorlopen.

Ik ben geen heilige en waarnemer zijn valt niet altijd mee, maar als je je hierin oefent zal je zelf aanvoelen als je over de schreef gaat. Je lichaam reageert hier automatisch op.

Geef je medemens ruimte om te leren en ook als ze bijvoorbeeld de wet zouden overtreden moeten ze ook die ervaring opdoen. Als voorlichter selecteer ik wat ik moet lezen om aan informatie te komen. De media staat bol met negatieve berichtgevingen die ons energiepijl automatisch doen dalen. Dat moeten wij vermijden.

Het is daarom erg belangrijk dat wij ons meer met onszelf gaan bezighouden en als we met anderen bezig zijn liefst op een positieve manier. Als je iemand wilt ondersteunen die door een negatieve ervaring gaat, dan is de beste manier om degene te bemoedigen en te helpen om meer licht te brengen en te zien in diens situatie. Herhaal de ellende niet telkens weer, maar ga over op de oplossing of verwerking, doe alles wat nodig is en liefst positieve dingen.

Kies er niet voor om meer olie op het vuur te gooien, want dan verlies je energie en maak je de negatieve energie van die situatie groter. Wees dus een waarnemer te zijn, dan blijf je uit het energie veld van anderen.
Laat dus de dansende politici met rust en indien beleidsmakers vinden dat het anders moet dan zal dit door hen worden opgepakt.

Als burger die zelf zijn/haar politieke rolmodel gekozen heeft kan je hierover je wensen en grieven ook kenbaar maken bij politici van de politieke partij die jij aanhangt, zodat die het oppakken en jij bent er verder klaar mee. Op naar de volgende leerervaring! Thats life….

Peggy Budel

[email protected]

Overige berichten