Romeo Stienstra van het Democratisch Alternatief ’91 (DA’91), heeft zich uitgesproken over de ongekende economische kansen en bedreigingen die Suriname de komende jaren te wachten staan.
Met de verwachte miljardeninkomsten uit de olie- en gasindustrie vanaf 2028, kan het land in één generatie transformeren naar een welvaartsniveau vergelijkbaar met dat van Europa. Echter, volgens Stienstra is deze potentie ook de grootste bedreiging voor Suriname.
Hij wijst op de historische misstanden waarbij opeenvolgende regeringen – onder leiding van NPS, NDP, VHP, ABOP, PL en hun coalitiepartners – hebben gefaald om Suriname’s natuurlijke rijkdommen om te zetten in duurzame vooruitgang.
Goud, bauxiet, bossen en landbouw zijn volgens Stienstra structureel verkwanseld, verspild of ingezet om enkel een kleine elite te verrijken, terwijl het volk in onzekerheid en armoede is achtergelaten.
Met de aankomende miljardenstromen waarschuwt Stienstra voor herhaling van deze fouten. Hij schetst een somber toekomstbeeld waarin Suriname, indien het beheer van deze middelen wederom in verkeerde handen valt, dreigt af te glijden naar chaos, sociale onrust en economische ineenstorting.
Deskundigen trekken al langer aan de bel: als deze kans niet op een verantwoorde en transparante manier wordt benut, kan Suriname de ellende van landen zoals Haïti en Venezuela zelfs overtreffen.
De keuze op 25 mei: een breuk met het verleden of voortzetting van het oude systeem?
Ondanks de dreigende scenario’s, benadrukt Stienstra dat er nog hoop is. Hij pleit voor een radicale koerswijziging, waarbij Suriname wordt bestuurd door een integere en daadkrachtige regering die het landsbelang boven partijpolitiek stelt.
Een nieuwe generatie leiders met een heldere visie en een sterk moreel kompas moet volgens DA’91 het verschil maken.
De verkiezingen van 25 mei 2025 vormen volgens Stienstra het laatste kantelpunt.
Hij roept het volk op om bewust te kiezen tussen voortzetting van het bestaande politieke systeem of een fundamentele verandering. “Kiezen we voor gemak en de gezichten die we al te goed kennen – of voor de moed om geschiedenis te schrijven?”
