VHP-parlementariër Cedric van Samson heeft scherpe kritiek geuit op de communicatie van de regering Santokhi gedurende de afgelopen vier jaar.
Hoewel de regering successen heeft geboekt, zoals de herstructurering van schulden, merkt de bevolking nauwelijks de positieve effecten hiervan door gebrekkige communicatie.
Dit roept vragen op bij critici, vooral gezien het feit dat de regering miljoenen SRD’s heeft uitgegeven aan consultants voor overheidscommunicatie.
Critici suggereren dat Van Samson mogelijk probeert het falende beleid van de regering goed te praten. Zij beweren dat de regering pijnlijke maatregelen heeft genomen die vooral gericht zijn op het bevoordelen van vrienden en familie.
Volgens deze critici schiet de communicatie tekort, niet door een gebrek aan inspanning, maar door de onpopulaire aard van het beleid zelf.
De afgelopen vier jaar heeft de regering Santokhi diverse maatregelen doorgevoerd die diep in de samenleving hebben gesneden. Deze maatregelen, hoewel vaak gepresenteerd als noodzakelijk voor economische stabiliteit en groei, hebben bij veel burgers geleid tot financiële moeilijkheden en onzekerheid.
Belastingverhogingen, bezuinigingen op sociale voorzieningen en stijgende kosten van levensonderhoud hebben de druk op de gemiddelde burger verhoogd.
Tegelijkertijd worden beschuldigingen van nepotisme en favoritisme steeds luider. Critici wijzen erop dat bepaalde regeringsbesluiten lijken te zijn genomen ten gunste van een kleine groep insiders en politieke bondgenoten. Dit patroon van vriendjespolitiek heeft geleid tot groeiende frustratie en wantrouwen binnen de samenleving.
Er zijn meldingen van overheidscontracten die zonder transparante aanbestedingsprocedures worden toegekend aan bedrijven die banden hebben met regeringsfunctionarissen. Deze praktijken hebben het beeld versterkt dat de regering niet in het belang van het volk handelt, maar eerder in het belang van een selecte groep.
Bovendien merken critici op dat de communicatie van de regering vaak bedoeld lijkt te zijn om deze controversiële beslissingen te verdoezelen in plaats van de werkelijke redenen en voordelen ervan uit te leggen.
De nadruk ligt vaak op het presenteren van een positief beeld, terwijl de realiteit voor veel burgers steeds zwaarder wordt. Deze discrepantie heeft geleid tot een groeiend gevoel van vervreemding en wantrouwen ten opzichte van de regering.
