De Paasboodschap van president Chandrikapersad Santokhi heeft tot grote verontwaardiging geleid binnen christelijke kringen in Suriname.
In zijn toespraak vergeleek het staatshoofd de kruisiging van Jezus Christus met het functioneren van de rechtsstaat in Suriname. Deze vergelijking wordt door velen als ongepast en godslasterlijk ervaren.
“Wij moeten in Suriname de onafhankelijke rechtspraak beter gaan waarderen. Want als die er in de tijd van Christus was geweest, dan was Hij nooit veroordeeld, maar vrijgesproken,” stelde de president onder meer.
Ook wees hij erop dat de doodstraf inmiddels niet meer in de Surinaamse wet bestaat: “Een kruisiging zou niet eens kunnen.”
De toespraak werd door delen van de samenleving als beledigend ervaren, vooral door christenen die vinden dat de president het lijden en de opoffering van Christus bagatelliseert door deze te gebruiken als illustratie voor politieke en juridische systemen.
Op sociale media en in kerkgemeenschappen klinkt stevige kritiek. Een veelgehoorde reactie luidt: “Dit is godslastering. Hij had beter zijn mond kunnen houden.”
Een andere boze burger schreef: “Beste president, mocht u de gelegenheid hebben, lees dan Marcus 11 vers 15-17. Jezus zou in Suriname het parlement, uw kabinet, de overheid en de rechterlijke macht wegjagen. Jullie maken een rovershol van het land met jullie slecht bestuur. Neem verantwoordelijkheid voor uw onkunde en maak ruimte.”
Andere reacties luidden: “O Heer, vergeef het hem, want hij weet niet waarover hij praat.”
“Deze man begrijpt niet dat Jezus kwam om Zijn goddelijke doel te volbrengen: sterven voor onze zonden.”
“Vergeef hem, want hij weet niet wat hij uitkraamt.”
“Met alle respect, meneer de president, maar deze uitspraak doet geen recht aan wie Jezus werkelijk is en waarom Hij gekruisigd werd.”
Geloof en beleid gescheiden houden
Veel critici onderstrepen dat de kruisiging van Jezus geen juridisch falen was, maar een goddelijk besluit en een kernpunt van het christelijk geloof.
“Jezus werd niet gekruisigd omdat Hij in een land zonder onafhankelijke rechtspraak leefde, maar omdat Hij vrijwillig de weg van het lijden koos,” aldus een predikant. “Zijn dood is het hart van ons geloof, niet een historische mislukking van een rechtssysteem.”
Met verwijzing naar Jesaja 53:5 benadrukken gelovigen dat het lijden van Christus niet vergeleken kan worden met aardse kwesties:
“Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden verbrijzeld; de straf die ons de vrede aanbrengt was op Hem, en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen.”
De algemene teneur onder christenen is dat de president zich beter had moeten onthouden van deze vergelijking. Zij roepen op tot meer respect voor het geloof en vragen dat religieuze symboliek niet lichtvaardig wordt ingezet voor politieke boodschappen.
