De recente uitspraken van Roy Bhikharie, voorzitter van de Progressief Verheffende Partij (PVP), waarin hij stelt dat Richano Santokhi een geschikte kandidaat zou zijn voor De Nationale Assemblee (DNA) roepen lachwekkende reacties op.
Dat beweert Suriname-analist R. Pinas in gesprek met GFC Nieuws.
Volgens Pinas klinkt Bhikharie’s bewering dat er moed nodig is om een DNA-kandidaat te worden belachelijk, hol en betekenisloos.
“Echte moed betekent verantwoordelijkheid nemen en je standpunten verdedigen, niet vanaf een veilige afstand kritiek uiten terwijl je bescherming zoekt bij de Amerikaanse president Donald Trump,” stelt de analist.
Pinas benadrukt dat Bhikharie en zijn partij hun geloofwaardigheid verliezen door politiek te bedrijven met sensatie en beschuldigingen zonder concrete daden.
“Moed is terugkeren naar Suriname, voor de rechterlijke macht verschijnen en openstaan voor verantwoording. Zolang dat niet gebeurt, blijft de PVP meer op een satire lijken dan op een serieuze politieke beweging.”
Daarnaast vindt de objectieve waarnemer het opmerkelijk dat juist Richano Santokhi, zoon van de president, naar voren wordt geschoven als potentiële DNA-kandidaat.
“Suriname heeft leiders nodig met visie, kennis en competentie, geen verwende jongeren die gewend zijn hun zin te krijgen door te schreeuwen. Politiek is geen familiebedrijf en geen springplank voor persoonlijke ambities,” aldus Pinas.
Hij wijst erop dat Bhikharie met zijn sensationele uitspraken de aandacht probeert te trekken, zonder echte inhoud te bieden.
“Suriname staat voor enorme uitdagingen op economisch, veiligheids- en infrastructureel vlak. Het politieke debat zou over oplossingen moeten gaan, niet over theatrale afleidingsmanoeuvres.”
Hij noemt hij het bovendien ironisch dat de PVP, die zichzelf als vernieuwend presenteert, vervalt in dezelfde patronen van de traditionele politieke orde die zij beweert te bestrijden.
“Sensatie en gebrek aan visie zijn geen fundamenten voor progressieve politiek. Suriname heeft leiders nodig met integriteit, ervaring en de wil om echte verandering te brengen. Niet nog meer schreeuwlelijkerds of politieke poppenkast.”
