Een recent onderzoek van de Max Planck Institute in Duitsland, geleid door Diego Alburez-Gutierrez in samenwerking met Iván Williams van de Universiteit van Buenos Aires en Hal Caswell van de Universiteit van Amsterdam, onthult een dramatische transformatie in de structuur van families, met een aanzienlijke impact op Zuid-Amerika en het Caribisch gebied.
Volgens de studie zal de gemiddelde grootte van families wereldwijd afnemen, waarbij de sterkste dalingen worden verwacht in Zuid-Amerika en het Caribisch gebied.
In 1950 had een 65-jarige vrouw in deze regio’s gemiddeld 56 levende familieleden. Tegen 2095 zal dit aantal naar verwachting dalen tot slechts 18,3, wat neerkomt op een daling van 67 procent.
Ter vergelijking: in Noord-Amerika en Europa is de verwachte daling minder sterk.
Zo zal het aantal neven, nichten, kleinkinderen en achterkleinkinderen sterk afnemen, terwijl het aantal overgrootouders en grootouders significant zal stijgen.
Deze veranderingen hebben grote gevolgen voor de samenleving, vooral in gebieden waar familiebanden traditioneel een belangrijke rol spelen in de zorg voor ouderen en kinderen.
Met een vergrijzende bevolking en kleinere gezinnen, wordt de druk op sociale ondersteuningssystemen verhoogd.
Voor veel mensen in Zuid-Amerika en het Caribisch gebied, waar toegang tot uitgebreide sociale zorgsystemen vaak beperkt is, blijven familiebanden een essentiële bron van ondersteuning.
Foto ter illustratie.
