Het is een bizarre realiteit: in Suriname betaal je voor 1 liter benzine bijna net zoveel als in Zuid-Europese landen, zoals Spanje.
Omgerekend komt de prijs in Suriname uit op zo’n €1,32 per liter. Ter vergelijking: in Dubai betaal je slechts €0,67 per liter.
Dat is logisch, want Dubai is een oliestaat met eigen productie.
Maar ondanks de goedkope brandstof zijn de kosten van levensonderhoud daar hoog, met aanzienlijk hogere inkomens om dit te compenseren.
Op sociale media regent het klachten over de hoge kosten van levensonderhoud. Uit anekdotische gegevens en data verzameld door GFC Nieuws blijkt dat de doorsnee Surinamer gemiddeld meer dan 50 uur per week werkt.
Ter vergelijking: in Nederland ligt het gemiddelde op 32 uur per week. En toch blijft het moeilijk rondkomen.
De torenhoge brandstofprijzen zijn slechts een symptoom van een dieper probleem: de koopkracht van de gemiddelde Surinamer staat in geen verhouding tot de kosten van het dagelijks leven.
Volgens de Wereldbank lag het gemiddeld bruto maandinkomen in Suriname in 2020 op ongeveer €338. In werkelijkheid kan dit hoger zijn vanwege de informele economie, maar zelfs dan blijft het verschil met de prijzen schrijnend.
Muzikant Ronald Snijders sprak onlangs zijn zorgen uit over de extreme inkomensverschillen en de voortdurende stijging van kosten.
“Deze absurde prijzen gelden niet alleen voor voedsel en benzine, maar ook voor taxi’s, hotels, mobiele telefoons, kleding en huurprijzen,” zei hij.
“Er is vaak weinig garantie op producten en diensten, en schade door de tropische vochtigheid en overstromingen maakt het leven nog duurder.”
Met prijzen die vergelijkbaar zijn met Zuid-Europese landen, maar lonen die daar mijlenver onder liggen, blijft de vraag: hoe lang is dit houdbaar voor de gewone burger?
