Wat maakt Suriname minder aantrekkelijk voor toeristen dan bestemmingen zoals Curaçao of zelfs Portugal?
Die vraag roept steeds meer discussie op, vooral onder Surinaamse Nederlanders die regelmatig het vliegtuig pakken.
Want hoe graag men ook terug wil naar de roots, de prijs en het beperkte aanbod blijken flinke drempels.
In een ingezonden artikel van GFC Nieuws-lezer M. Ganesh uit de Randstad staat het volgende.
De Surinaamse Nederlander kwam in 1975 met zijn ouders naar Nederland en deelt zijn persoonlijke ervaring over de hoge kosten en beperkte voorzieningen die zijn geboorteland minder aantrekkelijk maken.
Hij rekende het voor: een retourticket naar Suriname kost al snel €1100.
Voeg daar het visum en parkeren op Schiphol bij, en je zit met gemak op een totaalbedrag van €1272.
Ter vergelijking: een vakantie naar Curaçao is vaak honderden euro’s goedkoper, inclusief verblijf en eten.
M. merkte op dat toeristen in Suriname vaak uitdagingen ervaren.
Toeristische trekpleisters liggen ver uit elkaar, voorzieningen zoals stranden en avondvertier zijn er nauwelijks, en taxi’s of andere diensten zijn vaak duurder voor buitenlanders.
Een Belgische toerist deelde zelfs met hem dat het “soms voelt als overleven.”
Veel bezoekers blijven daarom liever in hotels zoals Torarica, omdat ze bang zijn of simpelweg weinig te doen hebben.
Volgens hem is een grote aanpak nodig om meer toeristen te trekken.
Hij stelt voor om een vakantieresort aan zee te ontwikkelen, met stranden, winkels, restaurants en activiteiten voor gezinnen.
“De huidige generatie Surinaamse jongeren ziet Suriname niet als vakantiebestemming; het is te duur en er is weinig te doen,” zegt hij.
Ondanks de uitdagingen ziet de SuriNed zijn geboorteland als een plek vol potentie.
