Aangeboden | Zunder: neokolonialisten willen ons een zes voor een negen verkopen

Op 19 december jl. is er in ons Nationaal Archief een presentatie gehouden door twee Nederlandse onderzoekers, te weten de architect Philip Dikland en Nettie Schwarz.

Waar ging de presentatie over?

De presentatie ging over acties om  brieven van de eerste twee Nederlandse gouverneurs van Suriname, te weten Cornelis van Aerssen van Sommelsdijck  en Johan van Scharpenhuizen te transcriberen oftewel ‘omzetten in voor iedereen begrijpelijke moderne taal’.  Een goede zaak, zou de onachtzame lezer van de getranscribeerde brieven denken.  

Deze onderzoekers worden echter door de Nationale Reparatie Commissie Suriname gekwalificeerd als neokolonialisten. Want dat is wat ze doen, neokolonialisten: tegen de stroom van het dekolonisatieproces in – dat in ons land al ruim vóór 1975 door de onafhankelijkheid is ingezet door Anton de Kom, Eddy Bruma, Jopie Pengel, Idi Somita, Henck Arron, Michel Slory en vele anderen –  proberen deze onderzoekers door het moderne woordgebruik de criminele slavenhouders en criminele  koloniale bestuurders een zakelijk gezicht te geven.

Wat schetst onze verbazing?

Uit een verslag dat op 20 december jongstleden in dagblad de Ware Tijd is gepubliceerd lezen we het volgende: dat de betrokken onderzoekers, Dikland en Schwarz, gestart zijn met het herschrijven van de brieven van de eerste twee Nederlandse gouverneurs.  Lees: vanuit hun Nederlandse bril.

Formeel heet dit transcriberen van de brieven die deze gouverneurs ooit hebben geschreven naar hun meerderen van de Geoctrooieerde Sociëteit van Suriname. De onderzoekers hebben volgens het krantenartikel bij de presentatie van de voorlopige resultaten  van hun onderzoek de volgende zogenaamde vernieuwende volzinnen gebruikt om dat wat in historische documenten staat geschreven  te vervalsen, dat wil zeggen om de intenties van de inhoud van de brieven goed te praten.

•   Suriname zou na verschillende Portugese en Engelse veroveringen in handen zijn gekomen van een groep Nederlandse zakenlui, verenigd in de Geoctrooieerde Sociëteit van Suriname;
•   In beide onderzoeken zou blijken dat de kolonie als een bedrijf werd gedraaid;
•   De tweede gouverneur bezat zelf plantages en voerde zelfs enkele hervormingen door;
•   De tweede gouverneur probeerde binnen zijn opvattingen het zo goed mogelijk te doen. Hij bezat veel plantages en zou als een rijk man naar Nederland terug zijn gegaan;
•   In de periode van de Geoctrooieerde Sociëteit van Suriname zouden er 20 gouverneurs de kolonie hebben bestuurd, die allen stuk voor stuk zouden moeten worden onderzocht en beschreven.

Het moge duidelijk zijn dat deze nieuwe woordkeuze niet anders kan worden geïnterpreteerd dan dat het de bedoeling heeft om een draai te geven aan de historische feiten die hebben uitgewezen dat Suriname in de koloniale tijd een Nederlandse creatie is geweest die was gebaseerd op landroof, genocide, mensenhandel, allerlei afschuwelijke martelpraktijken, eeuwenlange slavernij en aan de kolonisator veel winsten heeft opgeleverd.  En dat is precies wat neokolonisten beogen. Een draai geven aan de historische feiten. In de kern: het vervalsen van de Surinaamse geschiedenis.

2001 was een historisch breekpunt  in het wereldwijde dekolonisatieproces

Deze onderzoekers denken geheel voorbij te willen gaan aan de internationale historische verworvenheden van 2001. In het jaar 2001 hebben zich in Durban, Zuid-Afrika enige historische feiten voorgedaan die onomkeerbaar zijn voor het internationale dekolonisatieproces.

Onze gedachten gaan in dit kader uit naar de Internationale VN Wereld Antiracisme Conferentie, Vreemdelingenhaat en Aanverwante Onverdraagzaamheid. Een delegatie uit Suriname onder leiding van de diplomaat, ambassadeur Wim Udenhout heeft namens de Surinaamse regering onder meer het volgende op deze wereldconferentie gesteld.

De Nederlandse regering was ook op de wereldconferentie vertegenwoordigd door de toenmalige minister Roger van Boxtel. De Nederlandse regering heeft tijdens die vergadering voor het eerst diep berouw [ 1 | 2 ]   voor haar slavernijverleden uitgesproken. Er zijn toen echter geen excuses gevraagd, wat wij essentieel vinden.

We brengen in uw herinnering dat de VN-lidstaten een slotverklaring uitgaven van  212 paragrafen waarvan 76 overwegingen; de rest vertegenwoordigt een programma van actie.

De VN-lidstaten  “[…] erkennen dat slavernij en slavenhandel met inbegrip van de trans-Atlantische slavenhandel, afschuwelijke drama’s waren in de geschiedenis van de mensheid, niet alleen door de gruwelijke barbaarsheid ervan maar ook door de omvang, het georganiseerde karakter en vooral door de ontkenning van de essentie van de slachtoffers.

Wij erkennen tevens dat slavernij en slavenhandel misdaden tegen de menselijkheid zijn en dat altijd hadden moeten zijn, in het bijzonder de trans-Atlantische slavenhandel, en één van de grootste bronnen en uitingen vormen van racisme, rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat en aanverwante onverdraagzaamheid, en dat Afrikanen en personen van Afrikaanse afkomst, alsmede personen van Aziatische afkomst en inheemse volken het slachtoffer van deze daden waren en er nog steeds de gevolgen van dragen” (paragraaf 13).

“[…] erkennen dat het kolonialisme tot racisme, rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat en aanverwante onverdraagzaamheid heeft geleid en dat Afrikanen en personen van Afrikaanse afkomst, alsmede personen van Aziatische afkomst en inheemse volken het slachtoffer waren van kolonialisme en er nog steeds de gevolgen van dragen.

Wij erkennen het door het kolonialisme toegebrachte leed en bevestigen dat het moet worden veroordeeld ongeacht waar en wanneer het heeft plaatsgevonden en dat herhaling ervan dient te worden voorkomen. Bovendien betreuren wij dat de gevolgen en het voortbestaan van deze structuren en praktijken mede hebben bijgedragen tot de vandaag nog aanhoudende sociale en economische ongelijkheid op vele plaatsen in de wereld” (paragraaf 14);

“[…] erkennen dat apartheid en genocide vanuit het oogpunt van het internationaal recht, misdaden tegen de menselijkheid en belangrijke bronnen en uitingen zijn van racisme, rassendiscriminatie, vreemdelingenhaat en aanverwante onverdraagzaamheid. Wij zijn ons bewust van de immense schade en het onmetelijke lijden die deze daden hebben teweeggebracht en bevestigen  dat ze dienen te worden veroordeeld waar en wanneer zij ook werden begaan en dat herhaling ervan dient te worden voorkomen” (paragraaf 15).

Deze 3 verklaringen zijn overduidelijk en de conclusie in de Surinaamse context is dat Cornelis van Aarssen van Sommelsdijck, Johan van Scharpenhuizen en alle andere gouverneurs uit de periode van slavenhandel, slavernij en contractarbeid criminelen waren, omdat zij misdaden tegen de menselijkheid hebben gepleegd.

Het doel van de onderzoekers is blijkbaar om de misdaden van deze gouverneurs onder het tapijt te schuiven en hun als onschuldige zakelijke bestuurders te portretteren en op deze manier het dekolonisatieproces in ons land te hinderen.

Advies van de Nationale Reparatie Commissie

In de eerste plaats aan de onderzoekers:

Stop met deze doorzichtige rommel. Voortschrijdende algemeen aanvaarde standpunten gaan er tegenwoordig wereldwijd vanuit dat bestuurders, kooplieden en planters die mensen tot slaaf hebben gemaakt, criminelen zijn geweest. Voor deze lieden is er geen plaats in de moderne geschiedenis van Suriname.

Aan de minister van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur is ons advies:

Mevrouw de minister, zorgt u er a.u.b. voor dat de resultaten van dit onderzoek onze kinderen op school nooit bereiken. Dit soort onderzoeken hebben tot doel om door het zogenaamde modern taalgebruik en onder het mom van zakelijkheid het doelbewust wegmoffelen van de  afschuwelijke, wrede barbaarsheid  van het Nederlandse slavernij en trans-slavenhandelsysteem  in Suriname weer een plaats in de hoofden van onze jongeren te geven.

Aan het Nationaal Archief is ons advies:

Directie, besef uw verantwoordelijkheid en plaats deze doorzichtige rommel niet online in het kader van de Surinaamse slavenregisters.

Door het moderne taalgebruik haalt u de intenties weg van de briefschrijvers.

En tenslotte adviseren wij de gehele Surinaamse gemeenschap:

Laat je niet pakken door deze pseudowetenschappers die niets anders ten doel hebben dan onze geschiedenis te vervalsen. Het zijn namelijk dit soort ‘onderzoekers’ die u straks zullen komen vertellen dat de mensenhandel, slavernij, genocide en kinderarbeid van vijfjarigen in de koloniale tijd wel meeviel.

 

Directeur van het Kennisinstituut voor Onderzoek naar Reparaties
Voorzitter van de Nationale Reparatie Commissie Suriname

Armand Zunder

 

 

Plaatsing van ontvangen artikelen op onze website houdt niet in dat de redactie het eens is met de inhoud. Lees hier onze voorwaarden; de volledige tekst van de disclaimer leest u hier.
Artikel plaatsen? Misschien zijn deze tips handig voor u!

Overige berichten