fbpx

Aangeboden | Wat Nu?

De door de in het Parlement vertegenwoordigde oppositionele politieke partijen op 20 mei j.l. in het partijcentrum van de Nationale Partij Suriname, de N.P.S. “Grun Djari” georganiseerde manifestatie welke als uitvloeisel moet worden gekenmerkt van de acties die door verschillende maatschappelijke organisaties waaronder een deel van de vakbeweging reeds geruime tijd werden/worden gevoerd heeft niet geresulteerd in datgene waar de partijen zelf op hadden gehoopt.

Los van het feit dat de partijen er niet in geslaagd zijn om een grote massa op de been te brengen, blijkt achteraf dat de meningen van de verschillende partijen eveneens niet eenduidig waren. Om niet te spreken van zeer divers:

1) Namens de politieke partij DOE bracht de heer Carl Breeveld naar voren dat corruptie nog steeds een zorgenkind is, hoogtij viert en dat de Regering er tot nu toe niets aan doet. De destijds door de President aangekondigde en voorgenomen “Kruistocht” tegen de enorme corruptie in het land kwalificeerde hij als een “slaaptocht”.

Hij verzweeg echter het feit dat een prominent Lid van zijn eigen partij, DOE, met name de heer R. Dodson, nog steeds deel uitmaakt van de regering, die hijzelf mede heeft helpen formeren.

Hij eist nu het aftreden van de President, als maatregelen tegen de heersende corruptie uitblijven. Binnen de gemeenschap vraagt men zich in gemoede af hoe geloofwaardig de heer Breeveld eigenlijk wel is.

2) De voorzitter van de N. P. S. de heer Dr. G. Rusland begon zijn speech met de mededeling dat de jongeren in het land met enorm veel problemen worden geconfronteerd en dat de jongeren in DNA alleen maar “jaknikkers” zijn.

Hij bedoelde kennelijk de jonge DNA-leden van de NDP en verwees eveneens naar de stijgende koers en de devaluatie van de Surinaamse munt.

Hij verzuimde echter mede te delen dat de “negatieve” koersontwikkeling een gevolg is van de economische wetmatigheid, voortvloeiende uit de neergaande conjunctuur van de wereldeconomie, waar ook Suriname niet onder uitkomt. Hij vroeg de President het stokje over te dragen. Aan wie?

3) De heer Paul S. Somohardjo, die werd aangekondigd als de man met de meeste politieke ervaring in het land, vroeg aan de president om het mandaat terug te geven aan het volk. In ruil daarvoor is Somohardjo bereid om de President gratie te verlenen.

Sluw als hij is gaf hij niet aan HOE zulks dient te geschieden en dat hij zelf heeft meegewerkt aan de amnestieverlening in het proces rond de 8-december gebeurtenissen.

4) De heer R. Brunswijk, voorzitter van de ABOP, is van mening dat het niet goed gaat in het land. Hij vroeg de President om de zaak op vreedzame wijze over te dragen.

De ABOP heeft een batterij aan deskundigen om over te nemen. “Maar if a no kang, dan trafasie no de” waren zijn woorden. Hij gaf evenwel niet aan wat hij bedoelde met “trafasie no de”.

5) De heer Chan Santokhie, voorzitter van de VHP, verweet de Regering dat zij zich verschuilt achter de thans heersende wereldcrisis maar dat de Regering zelf de crisis is.

Hij vraagt dat de Regering het beleid ombuigt. “Den mang foer a monie foe mek wan criminele staat foe a kondre.

De rode draad die door de acties van de een deel van de vakbeweging, delen van maatschappelijke organisaties en individuele personen liep, was de verhoging van de brandstofprijzen, die moest worden teruggedraaid.

Het tegendeel gebeurde. De prijzen werden juist verhoogd!!! De andere maatschappelijke organisaties zoals “Wij zijn moe” en individuele personen eisten het vertrek van de president. “Bouta moet weg” werd er gescandeerd. De spandoeken en borden logen er niet om.

Op 25 mei 2015 werden er in Suriname algemene, vrije en geheime verkiezingen gehouden. Van de gevestigde politieke partijen van weleer werd de N.P.S. weggevaagd. Zij verkreeg slechts twee zetels.

De K.T.P.I. werd eveneens weggevaagd. Slechts de V.H.P. met 9 zetels bleef enigszins stabiel.

De N.D.P. behaalde een eclatante overwinning en kreeg met 26 zetels de meerderheid van het 52 zetels tellende Parlement. Hoewel zij – zij het met een nipte meerderheid – wel zelf in staat was een Regering samen te stellen, verkoos zij echter om een samenwerking aan te gaan met andere partijen voor een brede coalitie.

Daartoe dienden zich aan de BEP, DOE en een tweetal dissidenten van de PL.

Door de neerdalende spiraal in de economie alsook het gevoerde beleid door het Kabinet Bouterse I, met name gedurende periode 2010 – 2015, heeft het Kabinet Bouterse II een valse start gemaakt.

Wel moet worden aangetekend dat ook tijdens het Kabinet Bouterse I zich zaken hebben geëtaleerd aan het firmament, die menigeen het voorhoofd hebben doen fronsen.

Van de door de President aan het begin van zijn regeerperiode in 2010 aangekondigde kruistocht tegen de voortschrijdende corruptie is weinig terecht gekomen.

Ondanks het feit dat de populariteit van de charismatische President een enorme deuk opliep aan het einde van zijn eerste regeerperiode in 2015, won zijn N.D.P. de verkiezingen ruim. Een tweede regeertermijn was voor hem dan ook weggelegd.

Tijdens een bijeenkomst met partijprominenten in het partijcentrum, werd op niet mis te verstane wijze door hem kritiek geleverd op zijn eigen mensen.

Onder andere liet hij weten dat hooggeplaatsten uit zijn eigen partij zich weinig bekommerden om de minderbedeelden in het land. Hij ervoer zulks als een grote schande en liet dat dan ook duidelijk blijken. Hij wond er geen doekjes om.

Door alleen maar kritiek op zijn eigen mensen te leveren is de heer Bouterse niet ver genoeg gegaan. Hij heeft nog precies 3 jaren te gaan en zal een derde termijn als President zonder meer willen ambiëren.

Op dit moment is er binnen zijn eigen partij echter niemand die hem zou willen/kunnen opvolgen. Ook in de andere partijen zijn er, mogelijk op een of twee uitzonderingen na, niemand van het gehalte van de heer Bouterse.

Hij is en blijft in Suriname de man met het grootste charisma en de meeste politieke invloed. Laat daarover geen misverstand zijn. Deze invloed moet hij doen gelden.

Fouten die door niet alleen zijn partijgenoten zijn gemaakt met als gevolg dat ook onder zijn Regering corruptie hoogtij vierde, moeten door hem zonder aanzien des persoon keihard worden aangepakt. Liever gisteren dan vandaag!!!

En indien daardoor zijn eigen partijgenoten en politieke medestanders zullen worden getroffen, het zij zo!!!! Als hij dat doet, en hij slaagt er in de corrupte in te dammen – corruptie zal blijven zolang de mensheid er zal zijn – zal hij c.q. zijn partij bij de algemene verkiezingen met een nog grote meerderheid als overwinnaar uit de bus komen.

Hij zal dan geen enkele andere partij nodig hebben om een Regering te vormen. Indien hij dat niet doet, zal zulks zonder meer zijn ondergang betekenen.

Het huidige Parlement is voor 5 jaren gekozen. Het is dan ook utopisch te veronderstellen dat er vervroegde verkiezingen zullen komen is Suriname.

Van vervroegde verkiezingen zal er slechts sprake zijn, indien de Regering haar meerderheid in het Parlement verliest. En met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zal men zulks niet zien gebeuren.

Alle (gevoerde) acties ten spijt!!!

Ramdath Paltantewari

 

 

 

Overige berichten