Wie vroeger bij Colakreek en andere oorden aankwam, hoorde vogels. Nu hoor je de bassen al vanaf de parkeerplaats.
Wat is er gebeurd met een van Surinames mooiste natuurplekken?
GFC Nieuws ontving deze week een bericht van een Surinaams-Nederlander die begin jaren 2000 regelmatig terugkeerde naar Suriname en haar recreatieoorden bezocht.
Zijn conclusie is helder: de sfeer is sterk veranderd, en niet ten goede.
Opmerkelijk genoeg staat Colakreek bij velen nog bekend als een van de stillere opties. Onze redactie ontving signalen dat hetzelfde fenomeen op andere recreatieoorden in Suriname nog sterker speelt.
Van kleine radio naar knallende boxen
Zijn grootste klacht is het geluid. Vroeger namen bezoekers een kleine radio mee, op een beschaafd volume. Inmiddels is het fenomeen van de ‘sound systems’ zijn intrede gedaan.
Mensen rijden met enorme luidsprekers in hun auto of zetten losse boxen neer die met elkaar lijken te wedijveren om wie het hardst kan. De natuur zelf is daarbij bijzaak geworden.
Dat gevoel herkent GFC Nieuws-lezer Bert Groeneweg maar al te goed. Hij woont samen met zijn vrouw Wilma in Para, op een oude plantage in de buurt van Republiek.
Door de weeks is het er stil en groen. Maar zodra de vrijdagmiddag aanbreekt, verandert dat. Dan stromen de bezoekers uit Paramaribo en omgeving toe.
“Het eerste wat ze doen is de muziek op vol zetten,” schreef Bert vorig jaar aan ons.
“Alsof de stilte hen oncomfortabel maakt.” Ook ‘s avonds gaat het feest door. Slapen met open ramen is geen optie meer.
Zwerfvuil en een veranderde beleving
Naast het geluid is er de vervuiling. Beheerder METS doet zijn best, maar de druk op het ecosysteem is zichtbaar.
Ook de sociale sfeer is veranderd. De rustige familiepicknick heeft plaatsgemaakt voor een uitje waarbij zien en gezien worden centraal staan. De stemming is volgens deze critici luider en harder dan vroeger.
Suriname heeft nog altijd plekken waar je wakker wordt van vogels. Maar op sommige plekken moet je daar soms echt voor je best doen.
