Soms vraag ik me af waarom sommige Surinaamse politici en notabelen denken dat ze plots boven de rest van de samenleving staan.
Alsof een goedgevulde portemonnee of een paar centimeters extra status verandert wie je werkelijk bent. Je ziet het overal.
Zodra iemand een functie krijgt of wat geld begint te verdienen, loopt de neus ineens net iets hoger. Het lijkt alsof gewone mensen hen tot last zijn. Terwijl echte grootsheid zich juist toont in eenvoud.
Een koninklijk voorbeeld van menselijkheid
Wie dat prachtig laat zien, zijn Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima. Ondanks hun enorme status, en werkelijk, hoger kun je bijna niet komen, gedragen ze zich nergens hooghartig.
Integendeel. Ze lopen rond tussen mensen zonder afstandelijke blik, zonder verheven houding en zonder het gevoel dat iemand minder is.
Ze luisteren, lachen, geven aandacht. Niet omdat het moet, maar omdat het in hun natuur zit. Zij begrijpen dat respect niet voortkomt uit macht, maar uit menselijkheid.
De les die velen in Suriname weigeren te leren
Hier in Suriname is dat helaas vaak anders. Politici die zich gedragen alsof ze onaantastbaar zijn, alsof kritiek hen niet mag raken.
Er zijn ook mensen met een beetje of veel geld die neer kijken op hardwerkende burgers die elke maand moeten rekenen om rond te komen. Het is alsof ze vergeten dat waardigheid niet te koop is. Respect dwing je niet af door status, maar door karakter.
Misschien is het tijd dat onze politieke leiders en ook de rijke elite zich spiegelen aan het Nederlandse koningspaar.
Niet om hun stijl over te nemen, maar om hun houding te begrijpen: je bent pas groot als je anderen niet klein maakt.
Ida Thornhill
Docente Auteur Columniste
