Suriname, mijn geliefd vaderland,
Jij bent de groene parel van Zuid-Amerika,
een verrassende mix van regenwouden, rivieren en mensen
die schitteren in hun kleuren, talen en tradities.
Vijftig jaar geleden brak jouw zon aan
we zwaaiden de ketenen van koloniale macht uit
en namen je lot in eigen handen.
Toen was vrijheid geen vanzelfsprekendheid:
de paden waren rotsachtig, vol onzekerheid
en het zwaard van verdeeldheid hing zwaar.
Toch vonden we moed in onze stammen, in onze culturen,
in de kracht van ons hart om te bouwen, niet te breken.
Toen bouwden we scholen, wegen en dromen
uit klei, hout, hoop en doorzettingsvermogen.
Veeteelt, landbouw, goud en productie
Ons streven was te groeien, te bloeien,
zonder onze ziel te verloochenen.
De weg was lang, maar elke stap bracht ons dichter bij wie we zijn.
Vandaag, 50 jaar later, sta ik met gemengde gevoels, maar toch vol trots.
We zijn geen jonge republiek meer,
maar een volwassen natie vol potentie.
Onze steden bloeien, onze instellingen groeien,
maar slaan we niet soms een weg in
waar winst vóór welzijn komt?
Crises op crises, economische wankels, sociale ongelijkheid;
de uitdagingen zijn niet verdwenen, ze evolueren.
Toch geloof ik in onze veerkracht:
in Surinamers die samenwerken, begrijpen, creëren
om een toekomst te vormen die groter is dan we zelf zijn.
Voor de komende vijftig jaren wens ik je dit, mijn land:
mag je groeien in welvaart zonder je wortels te verwaarlozen,
mogen je rivieren vol leven blijven,
en je bossen een thuis voor alle generaties.
Moge je kinderen niet alleen leren van het verleden,
maar durven dromen van een toekomst die duurzaam is.
Mag je leiders kiezen die luisteren, bouwen en beschermen;
niet alleen vandaag, maar ook morgenvroeg, over tien, twintig, vijftig jaar.
Ik weet dat ik misschien niet alles zal zien wat komen gaat,
maar ik koester de gedachte dat mijn nakomelingen
jou zullen omarmen zoals ik jou omarm: met liefde, hoop en eerbied.
Moge Suriname bloeien in vrede, rechtvaardigheid en broederschap,
voor de komende generaties, mijn kinderen, jouw kinderen, onze toekomst.
Suriname, het land van mijn hart.
Sheila Mijnals
