Analist dr. Ashwin Ramcharan heeft in een uitgebreid opiniestuk aan GFC Nieuws opnieuw harde woorden gebruikt voor het financieel beleid dat Suriname de afgelopen jaren heeft gevormd.
Hij wijst nadrukkelijk op schade die volgens hem ook voortvloeit uit eerdere beslissingen, waaronder die van de regering-Santokhi.
In het stuk stelt hij dat eerdere herschikkingen “ernstige gevolgen” hebben gehad voor de munt, de koopkracht en de stabiliteit van de economie.
Eerdere herschikking onder Santokhi-Brunswijk
Ramcharan verwijst rechtstreeks naar het optreden van de vorige regering.
Over de eerdere Oppenheimer-herschikking schrijft hij letterlijk:
“Zoals we hebben gezien bij de eerdere herschikking onder Santokhi-Brunswijk, hebben ondoordachte economische beslissingen ernstige gevolgen voor de waarde van onze munt en de levensstandaard van de bevolking.”
Volgens hem heeft die periode aangetoond dat schulden “niet herschikt maar juist afgelost moeten worden door te bezuinigen.” In dezelfde passage benadrukt hij dat de munt toen al zichtbaar verzwakte, wat volgens hem het directe resultaat was van die beleidskeuzes.
Historische trend
Ramcharan verbindt de situatie ook aan een bredere historische trend. Hij zegt dat Suriname “51 jaar alleen maar geleend” heeft en vraagt waarom dat opnieuw moest gebeuren. Met verwijzing naar politieke besluiten van verschillende periodes schrijft hij: “Alles kapot… wat is er allemaal niet kapot gemaakt door de Surinaamse politici en partijen?”
IMF-waarschuwingen en herhaling van eerdere fouten
Ook haalt hij expliciet aan dat hij twijfelt aan optimistische internationale cijfers. Over de IMF-conclusies schrijft hij: “De economie groeit momenteel met 2 tot 3 procent (ik geloof deze cijfers niet).” Hij wijst erop dat het IMF waarschuwt voor “een verslechterende begrotingspositie, stijgende inflatie en druk op de wisselkoers.”
Volgens hem ligt de oorzaak van de huidige kwetsbaarheid in een patroon van voortdurend lenen, herschikken en weer bijlenen.
Hij benadrukt dat bij eerdere ingrepen dezelfde risico’s zichtbaar werden. Daarom schrijft hij dat een nieuwe herschikking opnieuw kan uitlopen op forse koersverliezen:
“Wanneer de Oppenheimer-schulden opnieuw herschikt worden, bestaat het risico dat de SRD verder devalueert naar niveaus tussen 80 en 100 SRD per USD.”
Daarnaast zegt hij expliciet dat eerdere ingrepen onder Santokhi geleid hebben tot hetzelfde probleem: “Dit is een pijnlijk voorbeeld van hoe men u aan het bedriegen is.”
Hij legt ook sterk de nadruk op gebrek aan transparantie, ook in de eerdere periode. Hij stelt: “Waarom zijn de details van deze herschikking niet openbaar gemaakt? De regering lijkt te vergeten dat het gaat om geld van het volk.”
Ramcharan besluit met een herhaling van zijn kernpunt: dat Suriname al decennia vastzit aan dezelfde beleidsfouten.
In zijn woorden: “Na 51 jaar blijft men het volk voorliegen en voor de gek houden. Beloven en bedriegen.”
