Volgens analist annex criticus R. Pinas doen veel Surinaamse Nederlanders uit de middenklasse of lagere inkomensgroep er verstandig aan om hun remigratiewens voorlopig te heroverwegen.
In een gesprek met GFC Nieuws zegt hij dat velen de realiteit in Suriname onderschatten.
Pinas baseert zijn oordeel op jarenlange ervaring in beide landen. Hij stelt dat het leven in Suriname veel meer vraagt dan nostalgie of verlangen naar “terug naar de roots”.
“In Suriname moet je slimmer, creatiever en harder werken om vooruit te komen. Alleen wie echt ondernemend en veerkrachtig is, houdt het vol,” zegt hij.
Volgens hem hebben veel mensen die tientallen jaren in Nederland woonden niet de juiste mentaliteit om financieel te slagen in Suriname.
“Nederland is in zekere zin een paradijs voor wie niet uitzonderlijk capabel is of wil leven van een bescheiden inkomen. Het systeem vangt je op met toeslagen, sociale huur en uitkeringen.”
Hij merkt op dat Nederland als richtlijn hanteert dat zo’n dertig procent van de nieuwbouwwoningen sociale huur zou moeten zijn, al blijft de realiteit daar meestal bij achter.
“Daardoor wonen ook mensen met lage inkomens comfortabel, met toegang tot degelijke gezondheidszorg, goed onderwijs en een sterk sociaal vangnet.”
In Suriname daarentegen ontbreekt zo’n vangnet. “Dezelfde persoon die in Nederland redt met een minimumloon, zou hier waarschijnlijk financieel verdrinken,” aldus Pinas.
Alleen mensen met bovengemiddelde middelen of succesvolle ondernemers kunnen volgens hem echt floreren in Suriname.
Hij besluit met een scherpe observatie: “Veel Nederlanders met Surinaamse roots zien Suriname door een romantische bril. Maar het leven hier vraagt meer dan heimwee; het vraagt karakter, discipline en financiële weerbaarheid.”
