In Suriname worden mensen die ongewild getuige zijn van gewelddadige situaties zoals een schietpartij of een gewapende overval meestal aan hun lot overgelaten.
Waar in Nederland slachtofferhulp standaard wordt aangeboden aan zowel directe slachtoffers als omstanders, bestaat in Suriname nauwelijks een gestructureerd systeem dat emotionele of psychologische steun biedt.
Dit betekent dat velen hun ervaringen in stilte proberen te verwerken zonder professionele begeleiding.
Deskundigen van het KIVC waarschuwen dat deze situatie ingrijpende gevolgen kan hebben, vooral voor jongeren.
Het meemaken van geweld kan leiden tot angststoornissen, nachtmerries of een voortdurend gevoel van onveiligheid.
Zonder hulp bestaat de kans dat jonge getuigen de ervaringen wegdrukken, wat op langere termijn kan resulteren in gedragsproblemen, schooluitval of zelfs het nadoen van gewelddadig gedrag.
Ook volwassenen ervaren problemen. Het onverwachts zien van ernstig geweld kan leiden tot terugkerende beelden, slaapproblemen en concentratieverlies.
In landen waar slachtofferhulp is ingebed, zoals Nederland, krijgen betrokkenen vaak binnen enkele dagen een eerste gesprek aangeboden.
Hierdoor wordt de kans verkleind dat klachten zich ontwikkelen tot een posttraumatische stressstoornis.
In Suriname ontbreekt deze vangnetstructuur vrijwel volledig, waardoor mensen vaak noodgedwongen steun zoeken bij familie, vrienden of religieuze gemeenschappen.
Professionals van het KIVC leggen uit dat het ontwikkelen van een toegankelijke vorm van slachtofferhulp geen luxe is maar een noodzakelijke investering in de Surinaamse samenleving.
Zonder aandacht voor de mentale gezondheid van getuigen en slachtoffers dreigt het risico dat trauma’s zich opstapelen, met blijvende gevolgen voor zowel individuen als de bredere Surinaamse gemeenschap.
Een structureel programma zou niet alleen leed verlichten, maar ook bijdragen aan meer veerkracht en sociale stabiliteit in het land.
