Overdag opstaan zonder eerst een kopje koffie of sterke thee is voor velen in Suriname nauwelijks voorstelbaar.
Voor sommigen is het ritueel zó ingebakken dat het overslaan ervan voedt tot hoofdpijn, prikkelbaarheid of een gebrek aan focus.
Toch bestaat er nauwelijks cijfermateriaal dat duidelijk maakt hoe wijdverbreid deze afhankelijkheid is in het land.
Experts wijzen in gesprek met GFC Nieuws op een zorgelijke leemte in gezondheidsvoorlichting.
Internationale onderzoeken tonen aan dat alledaags gebruik van cafeïne effect kan hebben op slaapkwaliteit, hartslag, stressniveau en stemming.
Bijvoorbeeld een recente review gepubliceerd in Nutrients onderstreept dat matige koffieconsumptie (typisch 3‐5 koppen per dag) vaak méér voordelen biedt dan nadelen, mits inname binnen grenzen blijft.
Andere studies waarschuwen echter. Bij hogere doses kunnen klachten optreden zoals zenuwachtigheid en slaapproblemen.
Wat ontbreekt echter in Suriname is gestructureerde voorlichting vanuit gezondheidsinstellingen of universiteiten over verantwoord gebruik van cafeïnehoudende dranken.
In gesprekken die GFC Nieuws heeft gevoerd met bewoners uit Paramaribo en districten, geeft menigeen aan nooit te hebben gehoord van richtlijnen hoeveel koffie of sterke thee per dag ‘gezond’ zou zijn, of wat de symptomen zijn van overmatig gebruik.
Een wetenschapper verbonden aan Constantin zegt dat deze lacune de weg vrijmaakt voor afhankelijkheidsgevoelens die schijnbaar normaal zijn geworden.
Zonder bewustzijn over signalen als rusteloosheid, hartkloppingen of slaapproblemen kunnen mensen een gewoonte uiteindelijk als noodzaak gaan zien.
Voorstanders van verbetering pleiten voor het opnemen van voorlichtingscampagnes in curricula van scholen, training voor huisartsen en klinieken om mensen te informeren en vragen te stellen, en mediacampagnes waarin feitelijk wordt uitgelegd wat matig gebruik is.
Daarnaast zou onderzoek aan Surinaamse universiteiten dringend aangezet moeten worden om de omvang van afhankelijkheid, de risicogroepen en de effecten op lange termijn in kaart te brengen.
